ഫ്രൈഡേ 11 .11 .11 : കോട്ടയം

ഏകദേശം രണ്ടു വര്‍ഷം മുമ്പാണ് തമിഴില്‍ 'എന്കയും  എപ്പോതും ' എന്ന സിനിമ ഇറങ്ങിയത്‌ .ശരവണന്‍ ആയിരുന്നു സംവിധായകന്‍ .അമീര്‍ സുല്‍ത്താന്‍ ,ശശികുമാര്‍ ,വസന്തബാലന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ കൊണ്ടുവന്ന നവസിനിമ പരീക്ഷണങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയായി തെന്നെയാണ് ഇത് തമിഴില്‍ വരുന്നത് .തമിഴ് സിനിമാസൌന്ദര്യബോധത്തിന്റെ അലകും പിടിയും പുതുക്കി പണിതവര്‍ ആയിരുന്നു മേല്‍സുചിപ്പിച്ച പുതു നിരക്കാര്‍ .മിഷ്ക് എന്ന സംവിധായകന്‍ ഒരു പടികൂടി മുന്നോട്ട് കടന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു ,'രജനിയല്ല ഏത് സൂപ്പെര്‍ താരമായാലും താന്‍ നടത്തുന്ന പ്രീ-ട്രെയിനിംഗ് ക്യാമ്പില്‍ പങ്കടുക്കുന്നവരെ മാത്രമേ തെന്റെ സിനിമയില്‍ കാസ്റ്റ് ചെയ്യു' എന്ന് . പറഞ്ഞു വന്നത് മലയാള സിനിമയില്‍ ഇപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രമേയപരവും ആഖ്യാനപരവുമായ പരീക്ഷണങ്ങള്‍ തമിഴിന്റെ കൂടി ചുവടുപിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് എന്നതാണ് .' റണ്‍ ലോല റണ്‍ ' എന്ന സിനിമയുടെ ആന്തരികഘടനയെ ഉള്‍കൊണ്ടാണ് 'എന്ഗെയും എപ്പോതും '  എന്ന സിനിമ തമിഴില്‍ ഉണ്ടാവുന്നത് എന്ന് പറയണം .പ്രമേയപരമായ ശക്തമായ സാമ്യം ഈ ചിത്രങ്ങല്‍ക്കിടയിലുണ്ട് .എന്നാല്‍ ഈ യുറോപ്യന്‍ ചിത്രവുമായി പ്രത്യക്ഷത്തിലുള്ള സാമ്യം ഈ സിനിമ നിഷേധിക്കുന്നുണ്ട് .പ്രമേയത്തിന്റെ പ്രാദേശികസ്വഭാവം നിലനിര്‍ത്തിയും ഇതിവൃത്തതിലും ആഖ്യാനത്തിലും നൂതനമായ സെന്‍സിബിലിറ്റി കൊണ്ടുവന്നുമാണ് 'എന്കെയും എപ്പോതും' ശ്രദ്ധേയമായത് .റണ്‍ ലോല റണ്‍ എന്ന ചിത്രത്തില്‍ നിന്നും പ്രചോദനം ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌ നന്നായി ഹോം വര്‍ക്ക് ചെയ്താണ് എന്ഗെയും എപ്പോതും ഉണ്ടാക്കിയത് .കാലപരവും സമയപരവുമായ നീക്ക് പോക്കുകളുടെ /ആകസ്മികതയുടെ ആകെ തുകയാണ് ജീവിതം എന്ന ദാര്‍ഷനികതയെ ആഖ്യാനഭംഗി കൊണ്ട് ചലച്ചിത്ര ഭാഷ്യമാക്കി പരിവര്‍ത്തിപ്പിക്കുകയാണ്  ഈ രണ്ടു ചിത്രങ്ങളും രണ്ടു രീതിയില്‍ ചെയ്തത് ..ചില കൂടിച്ചേരലുകള്‍ ,നാം തെന്നെ നടത്തുന്ന സമയത്തിന്റെ നീക്കുപോക്കലുകള്‍ ,ചില യാത്രകള്‍ ,ഉള്‍വിളികള്‍ ,പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ഒക്കെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിചെക്കാം ..വലിയ ദുരന്തങ്ങള്‍ നമ്മില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു പോയേക്കാം ,തേടി വന്നേക്കാം .മറ്റൊരര്‍ത്ഥത്തില്‍ ജീവിതം അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒന്ന് എപ്പോഴും നമുക്കായി കാത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട് .അത് സൌഹൃദത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ഒക്കെ രൂപത്തില്‍ നമ്മെ തേടി എത്തിയേക്കാം .അനിശ്ചിതപ്പെടുത്തുന്നു എന്നുള്ളത് ജീവിതത്തെ നീട്ടിവെക്കുന്ന നിഗൂടത ആക്കി മാറ്റുന്നു .

                                                                           എന്ഗെയും എപ്പോതും എന്ന തമിഴ് ചിത്രത്തിന്റെ ചുവടു പിടിച്ചാണ് 'ഫ്രൈഡേ കോട്ടയം' എന്ന ചിത്രം ആഖ്യാനപരമായും പ്രമേയപരമായും മുന്നേറുന്നത് .എന്നാല്‍ പ്രമേയത്തെ പ്രാദേശികവല്ക്കരിക്കാനും വ്യത്യസ്തമാക്കാനും സംവിധായകന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട് .പുതു തലമുറ ചലച്ചിത്ര പരീക്ഷണങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയാണ് ഫ്രൈഡേ കോട്ടയം .നായകനില്ല ,നായികയില്ല ,എടുത്തു പറയാന്‍ ഒരു കഥ പോലുമില്ല .രേഖീയമായ ആഖ്യാനമല്ല പിന്തുടരുന്നത് .ഇതിവൃത്തത്തെ മള്‍ട്ടിനരേഷെന്റെ സാധ്യതകള്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി പ്ലോട്ട് സ്പോട്ട്ഇല്‍ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു .ട്രാഫിക് മുതല്‍ ഇങ്ങോട്ട് കുറെ സിനിമകളില്‍ പരീക്ഷിച്ച ഈ നരേഷന്റെ സാധ്യത ഉപയോഗിച്ച് അവയുടെ തുടര്‍ച്ച ആവാന്‍ ഈ സിനിമക്ക് സാധിക്കുന്നുണ്ട് .ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഈ ചിത്രം ന്യൂജനരാശന്‍ ക്ലീഷേ അല്ല .ലിജിന്‍ ജോസ് എന്ന പുതുമുഖസംവിധായകനാണ് ഈ ചിത്രം ഒരുക്കിയത് .ഈ ശ്രമം അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു .പുതിയ തലമുറയില്‍പെട്ട പ്രേക്ഷകരെ തിയട്ടരിലേക്ക് എത്തിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നു എന്നത് മാത്രമല്ല ,അവരുടെ സിനിമ സെന്സിബിലിറ്റിയെ പുതുക്കി പണിതും നവീകരിച്ചും തെന്നെയാണ് ഇത്തരം ചിത്രങ്ങള്‍ ഭാവുകപ്പെടുന്നത്  എന്നതും കാണേണ്ടതുണ്ട് .ഒരു ദിവസം ആലപ്പുഴ നഗരത്തില്‍ നടക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത സംഭവങ്ങളെ രസകരമായും കാര്യമാത്രപ്രസക്തമായും ചിത്രീകരിക്കുന്നു കോട്ടയം ഫ്രൈഡേ .കമിതാക്കള്‍ ആയ കോളേജ് വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ (മനു,ആന്‍ അഗസ്റ്റിന്‍),ചെറുമകളുടെ വിവാഹത്തിന് സ്വര്‍ണ്ണം വാങ്ങാന്‍ അവരെ കൂട്ടി വരുന്ന കാരണവര്‍,പ്രസവിച്ചു കിടക്കുന്ന ഭാര്യയെ കാണാന്‍ വരുന്ന ഭര്‍ത്താവു,കുഞ്ഞിനെ ദത്തെടുക്കാന്‍ വരുന്ന ദമ്പതികള്‍,ഗര്‍ഭിണി ആയ ഭിക്ഷക്കാരി,പ്രാരബ്ധക്കാരനും ബ്രാഹ്മണനുമായ ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍ അങ്ങനെ കുറെപേരുടെ ഒരു ദിവസം ആണ് സിനിമ പറയുന്നത്...രാവിലത്തെ ബോട്ട് യാത്രയിലൂടെ നഗരത്തില്‍ എത്തുകയും തിരികെ രാത്രി അതില്‍ തന്നെ മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍.അതിനിടയിലും ഒടുക്കവും നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഒന്നേ മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് ഇടവേള ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കുന്നു ഈ ചിത്രം.'എന്ഗെയും  എപ്പോതും'  എന്ന ചിത്രത്തില്‍  ബസ്‌അപകടത്തിന്റെ രൂപത്തിലാണ് ചിത്രത്തിന്റെ കേന്ദ്ര പ്രമേയം ആഖ്യാനപ്പെടുന്നത് എങ്കില്‍ ഈ ചിത്രത്തില്‍ ബോട്ട് അപകടമായി അത് ക്ലൈമാക്സില്‍ എത്തുന്നു .ടൈടനിക് അടക്കമുള്ള ചിത്രങ്ങളിലെ ദൃശ്യങ്ങളുടെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍ ആയി ഇത് മാറുന്നുണ്ട് എന്ന് പറയാതിരിക്കാന്‍ ആവില്ല .പ്രമേയപരമായും ദൃശ്യപരമായും അന്യഭാഷാ ചിത്രങ്ങളോടുള്ള കടപ്പാടും സാമ്യതയും തെന്നെയാണ് ഈ ചിത്രങ്ങളുടെ പരിമിതിയും സാധ്യതയും എന്ന് പറയേണ്ടി വരും.
                                                                     മെട്രോകാമനകളുടെ പുരുഷ ശരീരമായും മധ്യ വര്‍ഗ /ഉപരിവര്‍ഗ പ്രതിനിധാനമായും തെന്റെ സാന്നിധ്യം മള്‍ട്ടിപ്ലുക്സ് സിനിമകളില്‍ അറിയിച്ച ഫഹദ് ഫാസില്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരനായി ഈ ചിത്രത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട് .അതൊരു ഇറങ്ങി വരവ് കൂടിയാണ് .ഫഹദിന്റെ വേഷം ഈ ചിത്രത്തില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്  എന്ന് പറഞ്ഞുകൂടാ .മറ്റനേകം കഥാപാത്രങ്ങളില്‍ ഒരാളാണ് ഫഹദും.ഒരു കൊങ്കിണി ബ്രാഹ്മണന്‍ ആയ ഓട്ടോ തൊഴിലാളി .മുസ്ലിം കുടുംബത്തിലെ അല്‍-അമീന്‍ എന്ന ഓട്ടോ ഓട്ടുന്ന വേഷം ഫഹദ് സാമാന്യം നന്നയിതെന്നെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് .ചിത്രത്തില്‍ ഒരിടത്ത്‌ ഇങ്ങിനെ പറയുന്നു .'അയാള്‍ ബ്രാഹ്മണന്‍ ആണ് പറ്റിക്കില്ല' ,'മറ്റേ ആള്‍ പറയുന്നു 'ഇപ്പോള്‍ എല്ലാ കൂട്ടത്തിലും ഉണ്ട്, നല്ലതും ചീത്തയും'.സ്വാഭാവികം എന്ന് തോന്നുന്ന ചലനങ്ങള്‍ സ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് കഥപാത്രങ്ങളുടെ ജീവിതം പറയുന്നത് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ് .ചലച്ചിത്രങ്ങളിലെ  മുസ്ലിം പ്രതിനിധനങ്ങള്‍ക്ക് അടുത്ത കാലത്ത് സംഭവിച്ച മാറ്റത്തെ കൂടി ഈ ചിത്രം ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നുണ്ട് .സാധാരണ  ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഏതൊരാളെയും  പോലെ ഉള്ള ഒരു കാമുകനായി എത്തുന്നത് മുനീര്‍ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ആണ് .പ്രൊഫഷനല്‍ ആയ അഭിനയത്തിന്റെ കാലം അവസാനിച്ചു എന്ന് പറയേണ്ടി വരും .നാടകീയ ചലനങ്ങള്‍ സിനിമയില്‍നിന്നും പുറത്താവുന്നു .കഥപാത്രങ്ങളുടെ ഒര്ജിനാലിറ്റി കടന്നുവരാന്‍ നടനവൈഭവം ആവശ്യമില്ല എന്നുള്ളതാണ് ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ മിക്കതും പറയുന്നത് .പ്രാദേശികതയിലേക്ക് ക്യാമറ കടന്നു വരുന്നത് പോസിറ്റീവ് ആയ മാറ്റമാണ് .സാമുഹിക ജീവനപരിസരങ്ങളും പരിസരങ്ങളില്‍ നിന്നും  വിചെദിച്ചു  എടുക്കാത്ത   കഥാപാത്രങ്ങളും തിരശീലയില്‍ കടന്നു വരുന്നു .അസംഭവ്യമായ ,അമാനുഷികമായ ചലനങ്ങള്‍ ഇല്ല .താരത്തിന്റെ ക്ലോസ്-അപ്പ്‌ കളികളില്ല .പല അര്‍ത്ഥത്തിലും സംബ്രധയികമായ  സിനിമാസ്വധനക്ഷമതയെ ക്ഷെതമേല്പ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരം ചിത്രങ്ങളുടെ വരവ് എന്നത് ഈ സിനിമയെയും പ്രസക്തമാക്കുന്നുണ്ട് .
                              

                                         

                                   

   സിനിമാ കമ്പനി 

 

    അടുത്ത കാലത്ത് മലയാള സിനിമയില്‍ നടന്ന പരീക്ഷണങ്ങളുടെ തുടര്‍ച്ചയാണ് 'സിനിമ കമ്പനി 'എന്ന ചലച്ചിത്രം .ഓഫ് ബീറ്റ് സീനുകളുടെയും യുവത്വത്തിന്റെ സിനിമാകമ്പത്തിന്റെയും   കഥകള്‍ അനാവ്ര്തമാക്കുന്ന ഇതിവൃത്തം സ്വീകരിച്ചു  സങ്കതികതയുടെ മേന്മയിലുടെ സിനിമ പറയാനുമുള്ള ശ്രമം അഭിനന്ദനമര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട് .ഭാവുകത്വത്തിലും കാഴ്ചയുടെ അനുഭവത്തിലും പുതുമ തേടുന്ന ചെറുപ്പത്തിന്റെ അന്വേഷണം സിനിമാകമ്പനി നിര്‍വഹിക്കുന്നുണ്ട് .ഫേസ് ബുക്കില്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു സാക്ഷാത്കരിച്ച ഈ ചിത്രം പുതുമ കൊണ്ട് ആഖ്യാനത്തെയും പരിചരണത്തെയും വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു .പ്രൊ

ഫഷനല്‍ അഭിനയെത്തെ നവസിനിമകള്‍ ഒരു പരിധിവരെ

നിരാകരിക്കുന്നുണ്ട്‌ .സ്വാഭാവികമായ ഇടപെടലുകളെ സ്ഥാനപെടുത്തലാണ് നടനത്തിന്റെ പുതിയ രീതി .പ്രണയിക്കുന്നതും ,സൊഹൃദം കൂടുന്നതും ദിനചര്യകള് മൊക്കെ അടങ്ങുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നടിക്കുന്നതിനു പകരം കേവല മനുഷ്യര്‍ ഇതൊക്കെ എങ്ങിനെയാണോ അനുഭവിക്കുന്നത് അത് പ്രേക്ഷകനെ ബോധ്യപെടുത്തും വിധം സ്വാഭാവികചലനങ്ങളെ തിരശീലയില്‍ കൊണ്ട് വരുന്നു .മിമിക്രിയോ അതിഭാവുകത്വമോ ഒക്കെ ആയി മാറാന്‍ ഇടയുള്ള നടന വൈഭവത്തിന്റെ തിരിച്ചിടലാണ് ഈ ചലനങ്ങളുടെ പൊതു സമീപനം .
പോളച്ചന്‍ ,വര്‍ഗീസ്‌ പണിക്കര്‍ ,പാറു ,ഫൈസല്‍ എന്നി നാലു സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടിച്ചേരലുകളും അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളുമാണ് സിനിമ കമ്പനിയുടെ കഥാതന്തു .'എന്തെങ്കിലും നേടിയെടുക്കാനായി ഒരാള്‍ പൂര്‍ണ മനസ്സോടെ ഇറങ്ങി തിരിച്ചാല്‍ ലോകം മുഴുവന്‍ അയാളുടെ സഹായത്തിനെത്തും 'എന്ന പൌലോ കൊയലോയുടെ ആല്കമിസ്റ്റിലെ വാചകം ഈ സൌഹൃദങ്ങളെ  പ്രചോതിപ്പിക്കുന്നു .ഒരു സിനിമയുടെ സാക്ഷാത്കാരം എന്ന തങ്ങളുടെ മഹത്തായ സ്വപ്നത്തെ പൂര്‍ണതയില്‍ എത്തിക്കാനുള്ള  ശ്രമങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന പ്രതിസന്ധികളും ,വൈകാരികമായും ഭൌതികമായും കടന്നു വരുന്ന സങ്ങര്ഷങ്ങളും സിനിമ കമ്പനിയില്‍ യാഥാര്‍ത്യബോധ്യത്തോടെ പ്രത്യക്ഷപെടുന്നുണ്ട്.സിനിമയു

ടെ പിന്നാമ്പുറകാഴ്ചകളെ സിനിമയുമായി ഇണക്കി ചേര്‍ത്തതാണ് ഇവിടെ സവിശേഷമാവുന്നത് .സെടയറിന്റെ തലത്തിലേക്ക് വളരുന്ന അകം കാഴ്ചകള്‍ സാള്‍ട്ട് ആന്‍ഡ്‌ പെപ്പെര്‍ ഫയിം ബാബുരാജിനെ ഉപയോഗിച്ച് നിര്‍വഹിക്കുന്നതില്‍ സംവിധായകന്‍ വിജയം കണ്ടു .കഥ പറച്ചിലിന്റെ ഉത്തരാധുനികമായ ഒരു രീതിയുടെ പ്രയോഗമാണിത് .സ്രഷ്ടിയുടെ പിറകിലുള്ള ശ്രമങ്ങളെയും അനുഭവങ്ങളെയും കാഴ്ചക്കാരുമായി പങ്കുവെക്കുന്ന രീതിയില്‍ പുതുമയുണ്ട് .സിനിമയില്‍ ഗതാനുഗതികമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്റ്റാര്‍ഡം വീരകഥകളെ തുറന്നു കാട്ടി പരിഹസിക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് ഇത് സിനിമാകമ്പനിയില്‍ വളരുന്നുണ്ട്‌ .

ഭൌതിക -രാഷ്ട്രീയ-ആത്മീയ നേട്ടങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള മുഖ്യധാരാ സങ്കല്പങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചു മാത്രം കൂട്ടായ്മകള്‍ രൂപപ്പെടുന്ന ഒരു കാലത്ത് ലേബല്‍ ഇല്ലാത്ത സൌഹൃദ ത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം ഒത്തു ചേര്‍ന്ന ബന്ധങ്ങളുടെ കഥയെകൂടി ഈ ചിത്രം ഉള്‍ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട് .വത്യസ്തമായ സര്‍ഗശേഷികള്‍ ഒരേ അഭിരുചിയുള്ളവരില്‍ പ്രതിപ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ മഹത്തായ ഒരു ലക്ഷ്യം സാക്ഷാത്കരിക്കാന്‍ സാധിച്ചേക്കും .സിനിമയിലെ ഒരു കഥ പാത്രം പറയുന്ന പോലെ 'സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുമ്പോയാണ് ജീവിതത്തിനു എന്തെങ്കിലും അര്‍ഥം വരുന്നത് .

വിലപ്പെട്ടത്‌ എന്ന് നാലുപേരും കരുതുന്ന സിനിമാ നീര്‍മാണത്തിലേക്കുള്ള നാള്‍വഴികളില്‍ വന്നുചേരുന്ന പുതുക്കക്കാരുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിച്ചു എന്നുള്ളത് മാത്രമല്ല സിനിമാകമ്പനിയെ വ്യതിരിക്തമാക്കുന്നത്‌ .അതിന്റെ പിന്നാമ്പുറ വര്‍ത്തമാനങ്ങളുടെ കാഴ്ചയും കൂടിയാണ് .നായക /താര ശരീരത്തിന്റെ പൊള്ളത്തരങ്ങളും കൃത്രിമ  നാട്യങ്ങളും തുറന്നു കാട്ടുകയും സ്റ്റാര്‍ /സൂപ്പര്‍സ്റ്റാര്‍ സങ്കല്‍പ്പെത്തെ പാടെ നിരാകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഇവിടെ. കൂട്ടായ്മയുടെയും പങ്കുവെക്കലുകളുടെയും ഉല്‍പ്പന്നമാണ്‌ സിനിമ.സാമൂഹ്യ കുടുംബ ചുറ്റുപാടുകളില്‍ നിന്നൊക്കെ വിചെധിക്കപ്പെട്ട ഏകമാത്രവ്യക്തി അഥവാ നായക ശരീരമല്ല കലയും ജീവിതവും .ഇത്തരം സന്ദേശങ്ങള്‍ സിനിമാ കമ്പനി ഉള്ചെര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്.ഇതിലെ സൌഹൃദത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് ആണിന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും ഇടകലരല്‍ ആണ് .ഒരേ ലിന്ഗത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ക്ക് മാത്രം സാധ്യമാവുന്നത് എന്ന് പൊതുസമൂഹം പലപ്പോഴും മുന്‍വിധി എഴുതുന്ന കൂട്ടായ്മ ഇതിലില്ല .ഒരു പെണ്‍കുട്ടി മറ്റു മൂന്ന് ആണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇടപഴകുന്ന അതെ ഊഷ്മളതയോടെ ,തുറന്ന മനസ്സോടെ എല്ലാവരോടും കളങ്കമില്ലാത്ത സൌഹൃദം സൂക്ഷിക്കുകയും അതൊരു കൃത്രിമമല്ലാത്ത സന്ദേശമായി തീരുകയും ചെയ്യുന്നു .ഒരു പെണ്‍കുട്ടി അവളുടെ ജീവിതത്തെ സ്വയം നിര്‍ണയിക്കുകയും സ്വാതന്ത്രത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും സൌഹൃദത്തിന്റെയും തുറസ്സുകള്‍ സൃഷ്ട്ടിക്കുകയുംചെയ്യുന്നത്  അത്രയോന്നുമില്ലാത്ത ,പല വിധനെയും അത് സദാചാരപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുതുകാലത്ത്  പ്രസക്തമായി തീരുന്നുണ്ട് .സ്ത്രീ പുരുഷ സൌഹൃദങ്ങളുടെ വിവക്ഷ തുറസ്സുകളെ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതിന്റെ സൂചനയാണിത് .
സിനിമകമ്പനിയിലെ ന്യുനതകള്‍ കാണാതിരുന്നു കൂടാ ,..ശരാശേരിയില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കാത്ത തിരക്കഥയും സംഭാഷണവും ആണ് അതില്‍ പ്രധാനം .സംവിധായകന്‍ തെന്നെ നിര്‍വഹിച്ച തിരക്കഥ ഭദ്രമല്ല .പലയിടത്തും അത് പാളുന്നുണ്ട്‌.നല്ല സിനിമ സ്വപ്നം കാണുന്നവരുടെ കഥ മാത്രം പോരെല്ലോ സിനിമ വിരിയാന്‍ .സിനിമക്ക് പിറകിലെ കഥയും ,പരിഹാസങ്ങളും ,പുതിയ സിനിമയെകുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളും അതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളും ഒക്കെയായി പൂര്‍ത്തിയായ സിനിമകമ്പനി കണ്ടിറങ്ങുന്ന പ്രേക്ഷകന് കാശും സമയവും പായായില്ല എന്ന് തോന്നണേ എന്നൊരു പ്രാര്‍ത്ഥന ഇതിലുള്ള പോലെയാണ് ഇതിന്റെ അവസാനം .ഒരു റി-മിക്സ്‌ ഗാനം സന്ദര്‍ഭമോ  മറ്റോ ഇല്ലാതെ ഒരു ഐറ്റം ഡാന്‍സ് ആയി ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു .ഏത് സിനിമ എടുത്താലും അതിനെ വിമര്‍ശിക്കുന്നവരെ പരിഹസിച്ചും ;വിമര്‍ശിച്ചും മുന്നേറുന്ന ഈ ചിത്രം നവസിനിമ ക്ലീഷേയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഒന്ന് മാത്രമാണെന്ന് മെറ്റാ ക്രിടിസിസം നടത്തിയാലും തെറ്റ് പറയാനാവില്ല .നില നില്‍ക്കുന്ന പോരയ്മകെളെയും,ന്യുനതകളെയും വിമര്‍ശിക്കാനും പരിഹസിക്കാനും ഇറങ്ങി തിരിക്കുന്നവര്‍ ഉന്നതമായ വിചാര മാതൃകകള്‍  സൃഷ്ട്ടിക്കാന്‍  ശേഷിയുള്ള ബദല്‍ മാതൃകകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുകയാണ് വേണ്ടെത് .ഉന്നതമായ ഭാവനയും .ചിന്താശേഷിയും ,സാമൂഹ്യ -രാഷ്ട്രീയ -ചരിത്ര ബോധങ്ങളും ഒക്കെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നതും കൂട്ടുകര്‍ക്കിടയിലുള്ള കൂട്ടായ്മകളില്‍ ആണ് .എഴുത്തുകാരനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഇക്ക ,സംവിധായകനായ പണിക്കര്‍ തുടങ്ങിയവരുടെയോന്നും ഭാഷണങ്ങള്‍ സര്‍ഗപ്രക്രിയയില്‍ ഇടപെടുന്നവരുടെ പ്രതിഫലനമല്ല .അതിനുള്ള നിലവാരം ആ സംഭാഷണങ്ങള്‍ക്ക്  ഇല്ല .മുഖ്യധാര സിനിമയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ വാര്‍പ്പ് മാതൃകയാണ് അയാളും.അരാഷ്ട്രീയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ,സാമൂഹ്യ ചരിത്രബോധങ്ങള്‍ ഒക്കെ ബാധ്യതയാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന പുതുകാല തലമുറയുടെ സത്യസന്ധമായ പ്രാധിനിത്യമാണ്  സിനിമാ കമ്പനിയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന യുവത .സംവിധായകനായ മാമാസ് ചന്ദ്രനും വ്യത്യസ്തനല്ല  എന്ന് വായിക്കാന്‍ പ്രയാസമില്ല .ശ്രുതി ,ബാസില്‍,ബദരി,സഞ്ജീവ് എന്നിവരാണ്‌ സിനിമയില്‍ പ്രധാന വേഷങ്ങള്‍ ചെയ്തത് .

                           

മുഹബ്ബത്തിന്റെ സുലൈമാനി

എൻ. വി. മുഹമ്മദ് റാഫി

മലയാളസിനിമയിൽനിന്ന് ഇടക്കാലത്ത് നഷ്ടമായ ഒരുപാട് നന്മകളെ ഉസ്താദ്ഹോട്ടൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്.  കരീംക്കാ എന്ന സൂഫിഭാവത്തെ സിനിമയുടെ അന്തർധാരയായി നിലനിർത്തുകയും ഇതിവൃത്തത്തിലും പരിചരണത്തിലും മേന്മയും സൂക്ഷ്മത പുലർത്തുകയും ചെയ്തതിൽ  സംവിധായകനായ അൻവർ റഷീദും സ്ക്രിപ്റ്റ് തയ്യാറാക്കിയ അഞ്ജലി മോനോനും വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്.  ജനപ്രിയതയെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ഒത്തുതീർപ്പുകൾ ചിത്രത്തിൽ അധികമില്ല എന്നുള്ളത് ഒരു മേന്മയായി എടുത്തുകാട്ടേണ്ടതുണ്ട്. പുതുകാലം നഷ്ടമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതസത്യങ്ങളെയും സംതൃപ്തികളെയും തുറന്നുവച്ചൊരു പുസ്തകമായി മാറ്റുന്ന പാഠ(Text)മായി ചലച്ചിത്രഭാഷ്യത്തെ ഉസ്താദ്ഹോട്ടൽ പരിവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. 

ലോഹിതദാസിനെ പോലുള്ള ചലചിത്രകർ സാധ്യമാക്കിയിരുന്ന സത്യസന്ധമായ ജീവിതാവിഷ്കാരം ഇവിടെ തിരിച്ചുവരുന്നു.  ഇടക്കാലത്ത് വിനോദോപാധിയെന്ന നിലക്ക് മസിലുകളുടെകയും വമ്പത്തരങ്ങളുടെയും പ്രദർശനശാലയായി തിയേറ്ററുകൾ മാറിയതുകൂടിയായിരുന്നു മലയാളസിനിമ നേരിട്ട പ്രതിസന്ധികളിലൊന്ന്.  പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും നവസാങ്കേതികതയിലൂടെയും സിനിമ തിരിച്ചുവരുന്നൊരു കാലത്ത് തിയറ്ററുകളിലേക്ക് പ്രേക്ഷകരെ എത്തിക്കുക എന്നത് പരമപ്രധാനമായ ഒന്നു തന്നെയാണ്.  ആ അർത്ഥത്തിൽ ഉസ്താദ്ഹോട്ടൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടും.  പണാധിഷ്ഠിതവും ലാഭകേന്ദീകൃതവുമായ ജീവിതമനോഭാവങ്ങളെ തള്ളിക്കളയാനും നിർവ്യാജമായ അഭിരുചികളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഇടപെടലുകളെ സ്ഥാനപ്പെടുത്താനും ഈ സിനിമയിൽ ശ്രമങ്ങളുണ്ട്.  ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിൽ കിസ്മത്തിന്റെ ബിരിയാണിയും മുഹബ്ബത്തിന്റെ സുലൈമാനിയും വിഭവപ്പെടുന്നത് അതു കഴിക്കുമ്പോൾ വയറുനിറയുന്നവർക്കല്ല, മനസ്സു നിറയുന്നവർക്കാണ്.  വ്യവഹാരങ്ങളിൽ മനസ്സു നിറയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ജീവിതസൌന്ദര്യത്തെ മറ്റൊരാളിലേക്ക് പകർത്താൻ കഴിയുന്നത് എന്ന മൊഴി സൂഫിവര്യൻ കരീംക്കയുടെതാണ്.  കരീംക്ക എന്ന കഥാപാത്രമായി പരകായപ്രവേശം നടത്തിയ തിലകൻ അക്ഷരാ‍ർത്ഥത്തിൽ നമ്മെ വിസ്മയിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.  മാറിയ കാലത്തെയും ജീവിതമനോഭാവങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്ന സാമൂഹ്യധർമ്മം അബോധതലത്തിൽ ഈ സിനിമാപാഠം നിർവഹിക്കുന്നു.  സാമാന്യ/കേവലയുക്തികൊണ്ട് അളന്നാൽ ജീവിതത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട, ദുർബലരായ മനുഷ്യരാണ് കരീംക്കായും ഫൈസിയും (ദുൽക്കർ സൽമാൻ) ബാപ്പയുടെ അടുക്കൽനിന്ന് കിട്ടാത്ത സ്നേഹവും സൌഹൃദവുമെല്ലാം ഫൈസി ഊറ്റിക്കുടിക്കുന്നത് ഉപ്പുപ്പയായ കരീംക്കായിൽനിന്നാണ്.  കരീംക്ക ഫൈസിക്കു നൽകുന്നത് സ്നേഹവും പരിചരണവും മാത്രമല്ല, ഒരുപാട് നന്മകളുടെ, മുഹബ്ബത്തിന്റെ, കിസ്മത്തിന്റെ പേജുകളുള്ള തന്റെ ജീവിതപുസ്തകമാണ്.  കച്ചവടത്തിൽക്കൂടി ഒന്നും കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുക്കാത്ത തുച്ഛമായ/ന്യായമായ ലാഭം ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് വീതം വെച്ച് കരീംക്ക തിരോഭവിക്കുന്നത് അജ്മീറിലെ കവാലിദർഗ്ഗകളിലെ സൂഫിവര്യനായി തീരാനല്ലാതെ തരമില്ലല്ലോ. 

            മനുഷ്യന് അവന്റെ കെട്ടുകാഴ്ചകളും ഭൌതികനേട്ടങ്ങളും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നല്ലെന്നും ആന്തരികമായ സൌന്ദര്യാത്മകതയെ സത്യസന്ധമായി ആവിഷ്കരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അവന് ജീവിതത്തിന്റെ സാരം പിടികിട്ടുന്നതെന്നും പറയാതെ പറയുന്നു ഈ ചിത്രം.  കോമഡിക്കുവേണ്ടിയുള്ള കോമഡിയും ഗതാനുഗതികമായ ഷോട്ടുകളും കഥാപാത്രപരിസരങ്ങളുടെ പുനഃപ്രക്ഷേപണവും  ഉത്തമനായക/നായിക ചിത്രീകരണവും മടുപ്പിച്ചു കളയുന്ന സിനിമകൾ ധാരാളമിറങ്ങുന്ന ഇക്കാലത്ത് ലളിതമായ ഇതിവൃത്തത്തെ പുതമയുള്ളതും ഹൃദ്യവുമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട് ുസ്താദ് ഹോട്ടലിൽ.  സിനിമ ഒരു visual media എന്ന നിലക്ക് പ്രേക്ഷകനെ ആകർഷിക്കുന്നത് അതിന്റെ കാമറ ഷോട്ടുകളിലൂടെ ആണ് .കോഴിക്കോട് കടപ്പുറത്തിന്റെ മനോഹാരിത സുക്ഷ്മമായി ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ട് ലോകനാഥന്റെ ക്യാമറ. ഷോട്ടുകളുടെ വൈവിധ്യം [ലോങ്ങ്‌ /മിഡില്‍ /ട്രോളി ഷോട്ടുകള്‍ ]സാന്ദർഭികമായും സൌന്ദര്യാത്മകമായും ഉപയോഗിച്ചു.പശ്ചാത്തല സംഗീതവും ഗാനങ്ങളും ഹൃദ്യം.'അപ്പെങ്ങൾ എമ്പാടും  ഒറ്റയ്ക്ക് ചുട്ടമ്മായി ...'എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനം ഒരേ വരി പതിനഞ്ചോ അതിലധികമോ തവണ ആവർത്തിക്കുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കും ഗാന ചിത്രീകരണം ചടുലമാക്കിയത്. മൾട്ടിപ്ലക്സ് സിനിമകളുടെ സാംസ്‌കാരിക പരിസരങ്ങളിൽനിന്നു് പുറന്തള്ളപ്പെട്ട പ്രമേയങ്ങളും ,പ്ലോട്ടുകളും ,ജീവന പരിസരങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സിനിമ എന്ന പ്രസക്തികൂടി ഉസ്താദ്‌ ഹോടലിനുണ്ട്‌. ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിന്റെ എം .ഡി .ആവാനുള്ള അവസരം ഉപേക്ഷിച്ചു ഷെഫ് [കുക്ക് ]ആവുന്ന ഫൈസി എത്ര കിട്ടിയിട്ടും തൃപ്തി ആവാത്ത ഫൈവ്സ്റ്റാർ എം .ഡി യുടെ മുമ്പില്‍ പച്ചക്ക് തിന്നാന്‍ പൂവന്‍ കോഴിയെ എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത് മനപ്പുർവമാകാനെ തരമുള്ളൂ.ആർത്തിയും ആസക്തിയും മൂത്ത് എല്ലാം വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയ നവജന്മി മാർക്ക് പച്ച ഇറച്ചി തിന്നലാണ് തൃപ്തി എങ്കിലൽ വയറു നിറച്ചോളൂ എന്നാണ് ആ കോഴിയേറ്.  മാനവികതയുടെ മേൽ ഏല്‍ക്കുന്ന വെട്ടുകളുടെ കാലത്ത് സൂഫി സംഗീതമാണ് ഈ ചിത്രം .പേര് നല്‍കുന്ന സുചകം വിഭവ സമൃദ്ധമായ  ഒരു തീന്മേശയിലെതാണ് .സാൾട്ട് ആന്റ് പെപ്പെർ കൈകാര്യം ചെയ്തത് പോലെ ഭക്ഷണത്തെ ഒരു വിഷയമാക്കി ഇതിൽ അവതരിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു കൂടാ .അതിനെ ഒരു രൂപകമാക്കി മാറ്റാനും അത് വഴി മുഹബ്ബതിന്റെയും ഇഷ്ക്കിന്റെയും പ്രസക്തി വിളിച്ചോതാനും ഉസ്താദ്‌ ഹോട്ടലിനു സാധിച്ചു .ചെറിയ ചില കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ,തികച്ചും അസൌകര്യമുള്ള ഇടങ്ങളില്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ ,മറ്റുള്ളവര്‍ അഭിമാനത്തോടെ കാണാത്ത ജോലി ചെയ്യുന്നവനായി തീരുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന തൃപ്തി ചിലപ്പോൾ ദന്തഗോപുരത്തിൽ വസിച്ചാൽ കിട്ടി എന്ന് വരില്ല. ജീവിതത്തിൽ ആത്യന്തികമായ സത്യം എന്നൊന്നില്ല .കരീംക്ക എന്ന സൂഫി വര്യൻ പറയുന്നത് തെന്നെയാണ് ഈ സിനിമ നല്‍കിയ പാഠം. സുലൈമാനി വെറും സുലൈമാനി അല്ല. അതിൽ മുഹബ്ബതിന്റെ മധുരം ചേരണം .എന്നാലേ കിട്ടുന്നവന് മനസ്സ് നിറയൂ... കാശും സമയവും ചിലവഴിച്ചു തീയറ്ററിൽ കയറുന്ന ആളുകൾക്ക് ഇഷ്ക്കിന്റെ മധുരം കലർന്ന സുലൈമാനി കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചു എന്നുള്ളതാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ മേന്മ .

iyma-{]-km-Zn-sâbpw emÂtPm-kn-sâbpw

aÄ«n¹Ivkv ]co-£-W-§Ä

                                                              apl-½Zv dm^n.F³. hn     

     iyma-{]-km-Znsâ aÄ«n-s¹Ivkv kn\na F¶ {]Jym-]-\-t¯m-sS-bm-Wv. AcnsI (So Close) ]pd-¯n-d-§n-bXv. Xm\pw AXn-\pÅ Hcp {iaw  \S¯n Ft¶ kwhn-[m-b-I\v Ah-Im-i-s¸-Sm-\m-hp-¶pÅp F¶mWv  kn\na I­n-d-§nb t{]£-I³ A\p-`-hn-¨-Xv.  kp\n KwtKm-]-[ym-b-bpsS at\m-l-c-amb Hcp IY-bmWv iyma-{]-kmZv kn\n-a-bm-¡m³ {ian-¨-Xv. a\p-jy-a-\-Ênsâ B´-cn-I-tem-I-¯nse hyh-lm-c-§Ä kq£va-ambn ]n´p-SÀ¶ kwhn-[-b-I-\mWv iyma-{]-kmZv. Aán-km£n apX Htc- I-S hscbpÅ At±-l-¯nsâ Bhn-jvIm-c-§Ä \à kn\na kz]v\w I­p \S-¶n-cp¶ Bkzm-Z-IÀ¡v henb Bizm-k-amWv \ÂIn-bn-cp-¶-Xv. kmln-Xy-kr-ãn-I-fn \n¶pw kn\n-am-inev]w sN¯n-an-\p-¡m-\pÅ {ia-§-fm-bn-cp¶p Ah.

     i´-\p, Iev]-\, A\p-cm[ F¶o aq¶p IYm-]m-{X-§-fn-eq-sS-bmWv Acn-sI-bpsS t¹m«v aqt¶m«p \o§p-¶-Xv. kn\n-a-bnse BZy-]m-X-bn {]W-bs¯ \nÀÆ-ln-¡m-\pÅ XmXzn-I-amb {ia-§-fp-­v. A\p-cm-[-bpsS \ã-{]-W-bs¯ AhÄ HmÀ¡p-¶-Xn-§s\bm-Wv. "Fs¶ AbmÄ kvt\ln-¨n-cp-¶nà F¶p Xs¶ Rm³ hniz-kn-¡p-¶p. kvt\lw F´m-WXv ? ico-c-¯nsâ BIÀjWw am{X-a-söpw Ct¸mÄ Rm³ Xncn-¨-dn-bp-¶p. im´-\hnt\mSpÅ {]W-b-s¯-¡p-dn¨v Iev]\tbmSv A\p-cm[ kvt\ln-¡pt¼m \n\-s¡-´m tXm¶p-¶-sX¶v  tNm-Zn-¡p-t¼mÄ AhÄ ]d-bp-¶-Xn-§-s\-bmWv AXn\p kvt\ln-¡-s¶ thWw... im´-\qsâ Imcyw.... Abmsf t]mse Abm-sfs¶ D­mhq ?  shbnÂt]m-se, ag-t]m-se, aªp-t]m-se, Hcp ]qhn-cnbpw t]mse  kvt\l-¯nsâ Xo{hX A\p-`-hn-¨-dnª Iev]\ Hcp kp{]-`m-X-¯n {]tXy-In¨p Imc-W-sa-¶p-an-ÃmsX im´-\p-hns\ hn«v hnUvVn-sb¶p tXm¶n-¡p¶ IYm-]m-{X-¯nsâ IqsS Pohn-¡m³ Xocp-am-\n-¡p-¶n-S¯v kn\na Ah-km-\n-¡p-¶p. bYmÀ°-¯n Gähpw AcnsIbmbn \nÂt¡-­n-bn-cp-¶Xv X§-fmbncp¶p-sh¶v i´-\phpw A\p-cm-[bpw Xncn-¨-dn-bp-¶p­v. i´-\p\pw Iev]-\bpw X§-fpsS {]W--b-Im-e-¯n\p km£n-bm-hm³ A\p-cm-[sb £Wn-¡p-t¼mÄ AhÄ ]d-ªn-cp-¶-Xv. ‘Two is Company, Three is Crowd...F¶m-Wv. {]Wbw c­pt]cp-sSXv am{X-am-sW¶v AhÄ¡v \à \nÝ-b-ap-­m-bn-cp¶p BZy-ta. {]Wbw aqew amdn-t¸m-hp-¶Xv c­p-t]-cpsS am{Xw temI-am-sW¶pw.

     kn\n-a-bpsS c­mw ]IpXn kwhn-[m-b-Isâ A{i-²-bpw, A\-h-[m-\-Xbpw sIm­v \ndªXm-Wv. {_mÒ-Wy-amWv i´-\p-hns\ Iev]\ hn«p t]mhm-\pÅ GI kqN-I-ambn kn\n-a-bn sIm­p-h-cp-¶-Xv. AXm-hs« t{]£-I-s\ t_m[y-s¸-Sp-¯m³ kwhn-[-b-I\v km[n-¨n-«p-anÃ. C¶-skâv Ah-X-cn-¸n-¡p¶ IYm-]m-{X-¯nsâ s]m§v hÀ¯-am-\-§Ä t]mse Hcp ]mSv Atcm-N-I-amb ImgvN-IÄ sIm­v kn\n-a-Ip¯n \nd-¨Xpw, Htc IS t]mse \¶mbn tlmw hÀ¡v sNbvXv, sI.-BÀ aoc -t]m-se-bpÅh-cpsS {Intb-äohv kt¸mÀ«vsIm­v D­m-¡nb Po\n-bÊv kn\n-abpw iyma-{]-km-Zn\v ChnsS _m[y-X-bm-Ip-¶p.

     DbÀ¶p-h-cp¶ asämcp tNmZyw aÄ«n--¹Ivkv kn\n-a-bpsS hàm-¡-fm-hm³ FÃm-hcpw {ian-¡-tWm F¶p-Å-Xm-Wv. apJy-[mcm I¨-hS kn\n-a-IÄ sIm-Sn-Ip-¯n- hm-Wn-cp¶ Ime¯v Xtâ-Xmb kam-´c coXn ]co-£-n¨-bm-fmWv iyma-{]-km-Zv. A§n-s\-bpÅ HcmÄ ]pXnb ]co-£-W-§Ä kn\n-a-bn \S¯p-I-bmWv th­-Xv. cmtPjv ]nÅ, BjnJv A_p, kaoÀXm-lnÀ XpS§n ]pXp-\nc kwhn-[m-b-I-cpsS coXn ssI¸n-Sn-bn-sem-Xp-§pI iyma-{]-kmZnsâ ka-Im-en-I-\mbn apJy-[mcm kn\n-a-IÄ sNbvXp-sIm-­n-cp¶ emÂtPm-kns\ t]mse-bp-Å-hÀ¡mWv F¶p Øm]n-¡p¶ \ne-bv¡mWv Ub-a­v s\Ivfbvkv Hcp hnP-b-am-hp-¶-Xv. Xmcw "Rm³' F¶p ]dªv Ct¸m-gpw hnf-bm-Sp-t¼m-gmWv [Ah\v th­Xv Rm³ If-¯n-en-d-§-Ww F¶-XmWv ssh ?  ssh an ? [{Kmâv amÌÀ F¶  kn\n-a-bpsS tdUntbm amwtKm ]ckyw.]] CX-Ãm¯ km[m-cW a\p-jy³ \mbI ico-c-ambn Ub-a­v s\Ivfbvkv  F¶ kn\n-a-bn Ah-X-cn-¸n-¡p-s¸-Sp--¶-Xv. ZpÀ_-e-cpw, ]cm-Pn-Xcpw Øe-Ime _²-bp-àn-I-fn HXp-§m-¯-hcpw, apJy-[mcm Poh-\-am-\-Z-Þ-§ÄsIm­v Af-¡m³ km[n-¡m¯hcp-sam-s¡-bmb IYm-]m-{X-§Ä ae-bm-f-kn-\n-a-bn \n¶pw A{]-Xy-£-cm-bn«v Gsd-Im-e-ambn ]ß-cm-P-s\bpw temln-X-Zm-kn-s\bpw t]mse-bpÅ kwhn-[m-b-I-cpsS ac-W-t¯msS Ahcpw acn¨p KÌzÀkv, am\-dn-k-§Ä XpS-§n-b-h-bpsS Imcy-¯n Nm¸m-Ip-cn-iv, 22^osa-bnÂ, tIm«bw F¶o kn\n-a-I-fpsS XpSÀ¨-bm-bmWv Ub-sa­v s\Ivsfbvknepw ^lZv ^mkn ImÌv sN¿-s¸-Sp-¶-Xv. Cu kn\n-a-bn Xangvs]¬Ip«n-bmbn hcp¶ IYm-]m{Xw tUmÎÀ Acp-Wn-t\mSv (^-l-Zv) ]d-bp-¶p...

     ""Bfp-IÄ s]mÅm-¨n¡v FXp¡m t]mhndpXv ' sXcn-bm-Xv..... "apSnbpw CutKmbpw If-b-Xp¡v Xm³' .... B\m.... D¦-fp¡v AXv c¬{Sq-an-ssÃ.. D¦Ä s]mÅm-¨n¡v FXp¡vv  t]mhtd³ ?''  CXp c­pw  LSn-¸n¨ \mb-I³amÀ \nd-ªmSn Xcn-Èm-¡nb \ne-amWv ^l-Zv^m-kn F¶ \mbI ico-c-¯nsâ Irjn-\n-ew.

     Zp_m-bn Pohn-¡p¶, km¼-¯nI A¨-S-¡-an-Ãm¯, Pohn-Xs¯ D]-t`m-K-h-Xv¡-c-W-bpàntbmsS t\m¡n-Im-Wp¶ Hcp tUm-Î-dpsS IYbmWv Ub-a­v s\Ivfbvkv ]d-bp-¶-Xv. Bk-àn-IfpsS ]qc-W-¯n\v Xpd-Êm-b CS-§Ä Hcp-¡-s¸« Hcn-S¯v Hcp bphmhv sNbvX-¡m-hp¶ Im-cy-§Ä tUm. AcpWpw (^-lZv ^mknÂ) sN¿p¶p. AbmÄ A\p-`-hn-¡p¶ I\¯ EW-_m-[y-Xbpw Abm-fpsS Pohn-X-¯n-te¡v IS-¶p-h-cp¶ aq¶v kv{Xo IYm-]m-{X-§-fpam-Wv kn\n-a-bpsS CXn-hr-¯s¯ apt¶m«v \bn-¡p-¶-Xv. Øe -Im-e- Po-h-\m-k-ànIfpsS {]tem-`-\-¯nÂs]«v kl-Po-h\w \S-¯nb c­v kv{XoIfpw {]W-b-]m-Xn-{h-Xy-¯nsâ Cc--I-fm-bmWv kv{Io³ sN¿-s¸-Sp-¶-Xv. aÄ«n ¹Ivkv kn\nam ]cn-k-c-¯p-\n¶pw Hgn-hm-¡-s¸« {Kma-`m-h-§sf DÄs¡m-Åp-¶p­v Cu Nn{Xw. a´n-¸m-dp-hm-sW-¦nepw Acp-Wn\v Ah-km-\-w A`-b-ambn Xocp-¶Xv ]me-¡m«v {Kma-¯nse Iem-a-Þew cmP-{io-bm-Wv. Ne-¨n-{X-¯nse \K-c-Nn-{Xo-I-cWw Cu ]pXpkn\naIfn BtKm-fm-\´c t¥m_Âsa-s{Sm-I-fmbn cq]-s¸« Pohn-X-]-cn-k-c-§-fmbmWv tcJ-s¸-Sp-¶-Xv. KXm-\p-K-Xn-I-amb coXn-bn IY-]-d-ªp-t]m-b-Xnsâ \yq\-X-IÄsIm­v CXn-hr¯w hen-¨p-\o-«ntbm F¶v Bkzm-Z-I\v tXm¶p-sa-¦nepw emÂtPmkv F¶ kwhn-[m-b-Isâ kmw{¼ZmbnI coXn-I-fn \n¶pÅ ]n³hm-§epw ]pXp-asb DÄs¡m-Åm-\pÅ {iahpw A`n-\-µ-\mÀl-am-Wv. sXm«v sXm«v sXm«v t\m¡s« F¶v XpS-§p¶ Xangv an{i-¯n Fgp-Xnb ]m«v (d-^o¡v Alva-Zv) at\mlc-am-Wv.

       Imcy-am{X {]k-à-amb `mj-W-§fpw, A\m-h-iy-_-l-f-§fpw P\-¡q-«hpw Hgn-hm-¡n-bn-«pÅ tjm«p-I-fpw kqNn-¸n-¡p-¶Xv hnjz I½yq-Wn-t¡-j³ F¶ \nc-bn-te-¡mWv kn\n-a-bnse s{^bn-ap-Isf \o«n-sh-bvt¡-­Xv F¶-Xp-Iq-Sn-bm-Wv.           

ലോകമമ്പാടുമുള്ള മലയാളികളോട് ഒരു അഭ്യര്‍ത്ഥന

മലയാളികളായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരെ,

കേരളം എന്ന മരണവീട്ടിലിരുന്നുകൊണ്ടാണ് ഇതെഴുതുന്നത്. രാഷ്ട്രീയകൊലപാതകങ്ങളുടെ നികൃഷ്ടമായ പുതിയ മാതൃകകള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നാട്ടിലാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്ന ബോധം നമ്മളെ നടുക്കുകയും ലജ്ജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലേ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഞങ്ങള്‍ക്കു നിങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ സമര്‍പ്പിക്കുവാനുള്ളത്. നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയസംസ്‌കാരത്തിന്റെയും വിവേകരാഹിത്യത്തിന്റെയും വികൃതമായ മുഖമാണ് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത്.കൊലപാതകത്തിന് അവസരമൊരുക്കുകയും നികൃഷ്ടമായ വാദപ്രതിവാദങ്ങളിലൂടെ നിസ്സാരവല്‍ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളും നികൃഷ്ടമനസ്‌കരായ നേതാക്കളും ഈ നാടിന് അപമാനവും ശാപവുമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുവാന്‍ നാം മടിക്കാമോ?

ഇരുണ്ട ഒരു ദശാസന്ധിയിലാണ് നാം എത്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയേ പറ്റൂ. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഉദാരതകളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന ശക്തികള്‍ തകര്‍ത്താടുകയാണ്. കൈയറപ്പില്ലാത്ത കൊലയാളികളും മാഫിയകളും നാടിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന അവസ്ഥ സംജാതമായിരിക്കുന്നു. ഒരു ഭാഗത്ത് വര്‍ഗ്ഗീയഭ്രാന്തന്മാര്‍. മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് കക്ഷിരാഷ്ട്രീയഭ്രാന്തന്മാര്‍. അറപ്പിക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയതയെക്കാള്‍ ഒട്ടും മാന്യതയുള്ള ഇനമല്ല അരുംകൊലരാഷ്ട്രീയം. പ്രാകൃതമായ ഏതോ മടയില്‍നിന്നും നമ്മുടെ കാലത്തിലേക്കു നുഴഞ്ഞുകയറിയ കൊടിയ ഹിംസ്രതയുടെ രൂപങ്ങളാണ് അവ രണ്ടും.

മനുഷ്യനെയും മനുഷ്യജീവനെയും വിലമതിക്കാത്ത പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തനമല്ല നടത്തുന്നത്. അരാഷ്ട്രീയമായ ബലാബലത്തിലാണ് അവ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ സത്യം ഈ നാട്ടിലെ ജനങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയണം. ഹിംസക്കു വടി കൊടുക്കുന്ന ദുഷിച്ച നേതൃത്വത്തെ തിരുത്തുവാനുള്ള ഇച്ഛാശക്തി ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിവരണം. ഭരണാസക്തമായ നേതൃത്വത്തെ വെടിഞ്ഞ് മനുഷ്യരായി മാറാന്‍, മനുഷ്യത്വത്തെ വീണ്ടെടുക്കാന്‍ നമുക്കു കഴിയണം. അധികാരമല്ല, മനുഷ്യനാണ് വലുത് എന്നു സ്വന്തം പ്രസ്ഥാനത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന അണികളുടെ തിരുത്തല്‍ ശ്രമങ്ങളുണ്ടായേ പറ്റൂ. പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ അവയുടെ മൗലികമായ മനുഷ്യസേവനപരമായ ദിശാബോധം വീണ്ടെടുക്കുന്ന അവസ്ഥ സംജാതമാക്കണം.

ഏതു മോഹനപ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ പേരിലായാലും ശരി, ഏതു മാന്ത്രികമുദ്രാവാക്യത്തിന്റെ പേരിലായാലും ശരി,  കൊലയുടെയും അക്രമത്തിന്റെയും പാതയില്‍ ഞങ്ങള്‍ കൂട്ടിനില്ല എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള മാനവികമായ കരുത്ത് ആര്‍ജ്ജിക്കാതെ നമുക്കു മുന്നോട്ടുപോകാനാവില്ല. നന്മകളോട് പ്രതിബദ്ധരായ മനുഷ്യനായി സ്വയം രൂപാന്തരപ്പെടാതെ നമുക്കു രാഷ്ട്രീയമായോ ചിന്താപരമായോ ഭാവിയില്ല.

ഹിംസാത്മകപ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളില്‍നിന്നു വിടുതിനേടാത്ത രാഷ്ട്രീയം ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുന്നതില്‍ എന്തു കാര്യമാണുള്ളത്? പകയുടെയും ചതിയുടെയും അക്രമത്തിന്റെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും സ്വരമുള്ള നീചരാഷ്ട്രീയത്തെ വെടിയാതെ സംശുദ്ധവും സംസ്‌കാരപൂര്‍ണ്ണവുമായ രാഷ്ട്രീയവും ജനാധിപത്യപ്രക്രിയയും രൂപപ്പെടുത്താനാവില്ല. ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രീയം പോരാട്ടമേയല്ല. അത് ആശയവിനിമയവും സംവാദവും നന്മ ചെയ്യാനുള്ള പ്രതിജ്ഞയുമാണ്. ഇതു ബോധ്യപ്പെടാത്തിടത്തോളം കാലം രാഷ്ട്രീയം വിഡ്ഢികളുടെ പോക്കിരിത്തവും പോരും ഭ്രാന്തും മാത്രമായി അധപ്പതിക്കുകയേയുള്ളൂ. ഇതിനെല്ലാം നിശ്ശബ്ദസാക്ഷികാളായി അരുനില്ക്കുകയാണ് നമ്മുടെ സാംസ്‌കാരികസമൂഹവും ചെയ്യുന്നതെന്നു നടുക്കത്തോടെ നാം കാണേണ്ടിവരുന്നു. തികച്ചും ഭയാനകമായ ഒരവസ്ഥയല്ലേ ഇത്?

സര്‍വ്വരാജ്യമലയാളികളേ, മനുഷ്യനെ വിലവെയ്ക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയം അരാഷ്ട്രീയമാണെന്നു തിരിച്ചറിയാനും, അതിനു വാക്കാലും പ്രവൃത്തിയാലും കൂട്ടുനില്ക്കുകയില്ല എന്നു പ്രതിജ്ഞയെടുക്കാനും നമ്മള്‍ തയ്യാറായേ പറ്റൂ. അധമരാഷ്ട്രീയത്തെയും അധമരാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും വിട്ടകന്ന് മാനുഷികമൂ്യലബോധത്തിലേക്കും സാമൂഹികബോധമുള്ള ചിന്തയിലേക്കും മാനവികമായ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കും മാനവികസാഹോദര്യത്തിലേക്കും സ്വയം സ്വതന്ത്രമാകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളോടും നിങ്ങളോടും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഒന്നാമതായും രണ്ടാമതായും മൂന്നാമതായും നാം മനുഷ്യരാണെന്നു ജീവിതംകൊണ്ടു തെളിയിക്കാന്‍ നമുക്കു കഴിയില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെയെന്തിനു രാഷ്ട്രീയം? പിന്നെയെന്തിനു കല? പിന്നെയെന്തിനു സാഹിത്യം? പിന്നെയെന്തിനു കൃഷി? പിന്നെയെന്തിനു ശാസ്ത്രം? പിന്നെയെന്തിനു മതം? പിന്നെയെന്തിനു ചിന്ത?

ടി.പി.രാജീവന്‍
കല്പറ്റ നാരായണന്‍
കോളിയോട്ട് മാധവന്‍
മണിയൂര്‍ ബാലന്‍
ഡോ. ഖദീജാ മുംതാസ്
വി.ആര്‍.സുധീഷ്
ഏ.പ്രദീപ്കുമാര്‍
കെ.എന്‍. അജോയ്കുമാര്‍
കെ.സുജാത
സോമനാഥന്‍ പി.
സി.ജെ.ജോര്‍ജ്ജ്
വീരാന്‍കുട്ടി
മുഹമ്മദ് റാഫി എന്‍. വി.
പ്രദീപന്‍ പാമ്പിരികുന്ന്
അരവിന്ദന്‍ എം.
മനോജ് വി.എം.
ഗഫൂര്‍ കരുവണ്ണൂര്‍
സോമന്‍ കടലൂര്‍
ജയറാം ചെറുവറ്റ
സജീവന്‍ മൊകേരി

22 ഫിമെയ്ൽ കോട്ടയം-മലയാളസിനിമയുടെ മാറിയ മുഖം.

മലയാളസിനിമയിൽ സ്ത്രീ അവളുടെ കർതൃത്വത്തെ സ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്നത് പുതുഭാവുകത്വവുമായി പുറത്തിറങ്ങിയ സമീപകാല ചിത്രങ്ങളിലാണ്. സാൾട്ട് ഏന്റ് പെപ്പർ, ചാപ്പാക്കുരിശ്, ഋതു, തുടങ്ങിയ സിനിമകളിൽ രേഖപ്പെട്ട ഈ ഗ്ലോബൽ സാംസ്കാരികപരിസരസ്ത്രീ അവളുടെ നിറസാന്നിധ്യം കൊണ്ട് പെൺകർതൃത്വത്തെ തുറന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചത് 22 ഫിമെയ്‍ൽ കോട്ടയം (ആഷിക് അബു) എന്ന സിനിമയിലാണ്. ടെസ(റീമ കല്ലിങ്ങൽ) മലയാളസിനിമ ഇത്രയും കാലം ഒളിച്ചുവെച്ച സ്ത്രീസാന്നിധ്യമാണ്. ‘ഞാൻ വെർജിൻ അല്ല, ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ബെന്നിയുമായി നടത്തിയ ഒരു മതിൽചാടലിൽ അത് അടിച്ചുപോയി’ എന്ന് കാമുകനോട് ‘ടു ബി ഓപ്പൺ’ ആയി അവൾ പറയുന്നു. പുരുഷൻ തന്റെ ഭോഗങ്ങളുടെയും ആസക്തികളുടെയും വീരകഥകൾ വിളമ്പുന്ന ധാരാളം സിനിമകൾ മലയാളത്തിൽ ഇതിനുമുമ്പുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവയിലടക്കം സിനിമയിലെ ഭൂരിഭാഗം നായികമാരും പാതിവ്രത്യത്തിന്റെ, വെർജിനിറ്റിയുടെ ഉടമകളായ ഉത്തമപൌരകളാണ്. പുരുഷന്റെ അതിക്രമത്തിന് ഇരയാക്കപ്പെട്ട നായികമാരോ നായകസഹോദരിമാരോ ഒക്കെയായവരാകട്ടെ അതോടെ ജീവിതം തകർന്നവളും ഷോക്കേറ്റവരുമൊക്കെയായി സിനിമാവസാനംവരെ ദുഃഖപുത്രിമാരായി വിരാജിക്കും. പുരുഷബോധനിർമ്മിതമായ പാതിവ്രത്യത്താല്‍ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടവളുടെ വാർപ്പുമാതൃകകളായിരുന്നു അവ. പ്രണയം, ചതി, പ്രതികാരം തുടങ്ങിയ സാംമ്പ്രദായിക ഫോർമുലകളെ ആഖ്യാനമികവുകൊണ്ടും മാറിയ കാലത്തെയും ജീവിതത്തെയും എങ്ങിനെ സിനിമയിൽ ആവിഷ്കരിക്കണം എന്ന വെല്ലുവിളിയെ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിലൂടെയും ഈ ചലച്ചിത്രം ഏറ്റവും കാലികമായ ഒന്നായി മാറുന്നുണ്ട്. വിദേശത്ത് ജോലിയും ജീവിതവും സ്വപ്നം കാണുന്ന ടെസ.കെ.അബ്രഹാമാണ് സിനിമയുടെ കേന്ദ്രഇതിവൃത്തത്തെ മുന്നോട്ടു നീക്കുന്നത്. ടെസയോട് പ്രണയം അഭിനയിച്ച് സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവളെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന സിറിൽ സി.മാത്യുവായി ഫഹദ് ഫാസിൽ ചിത്രത്തിലുണ്ട്. ടെസയുടെ ജീവിതവും സ്വപ്നങ്ങളും തകർത്തു കളഞ്ഞ പ്രൊഫഷണൽ ഫ്രോഡിസത്തോട് അവൾ പ്രതികരിക്കുന്നത് ‘ആണത്തത്തിന്റെ’ വിച്ഛേദനത്തിലൂടെയാണ്. വിശുദ്ധമായ പ്രണയത്തെ ഇരയാക്കി ചൂണ്ടയിടുന്ന സിറിലിന്റെ വഞ്ചനയാണ് ടെസയെക്കൊണ്ട് ഇതു ചെയ്യിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും പുതിയ കാലം തീവ്രമായ ഹൃദയവികാരങ്ങളെ പോലും ഉപഭോഗവൽക്കരിക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള, സ്ത്രീയുടെ ശക്തമായ താക്കീതുപോലെയാണ് പുരുഷലിംഗനിരാസത്തിലൂടെ സ്തീവാദം സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തലമായി വർത്തിക്കുന്നത്.

നായികാമാനറിസങ്ങളെ പാടെ മാറ്റിമറിച്ച കാസ്റ്റിംഗാണ് ടെസയുടേത്. വിചിത്രമായ ഒരു കപടസദാചാരമുഖംമൂടി എടുത്തണിഞ്ഞ മലയാളിസമൂഹത്തെയും അതിന്റെ സാംസ്കാരിക ഉൽപന്നമായ പൊതുകാര്യബോധങ്ങളെയും ഈ ചലച്ചിത്രം പൊളിച്ചെഴുതുന്നുണ്ട്. പുതുകാലജീവിതത്തിന്റെ ആന്തരിക സങ്കീർണ്ണതകളും ഗ്ലോബൽ മനോഭാവങ്ങളും അനുഭവിച്ചു തീർക്കുന്ന മൂന്നാം തലമുറച്ചിത്രമായി ഇതിനെ നോക്കിക്കാണേണ്ടതുണ്ട്. മലയാളസിനാമാസങ്കല്പങ്ങൾ നായക-നായികാദ്വന്ദം നിർമ്മിച്ചത് ഇങ്ങിനെയാണ്: നായകന്റെ വീരകൃത്യം, പഞ്ചാരവർത്തമാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ അഭിരമിക്കുകയോ മയങ്ങിപ്പോവുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു തരുണീമണി. അതുമല്ലെങ്കിൽ കുടുംബസ്ഥനായ നായകനു പിന്നിൽ അപ്രത്യക്ഷയാകുന്നവൾ… നായകനും നായികയ്ക്കും കൃത്യമായ ചില ഇക്വേഷൻസ് മലയാളസിനിമ പുലർത്തിയിരുന്നു. ഉദാ:- നായകന്റെ പുറകെ ബുദ്ധി കുറഞ്ഞ രണ്ടു കോമാളി വേഷങ്ങൾ. (അടുത്തകാലത്തിറങ്ങിയ കോബ്ര എന്ന ചിത്രത്തിൽ ഈ വേഷം കൈകാര്യം ചെയ്തത് സലിം കുമാറും മണിയൻപിള്ള രാജുവുമാണ്.) 22 ഫിമെയ്ൽ കോട്ടയം എന്ന ചിത്രത്തിൽ നാകൻ/നായിക ദ്വന്ദം എന്ന സങ്കല്പനമില്ല എന്നു തെളിയിക്കാൻ പ്രയാസമില്ല. കടന്നുവരുന്ന മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും നായകന്റെ അതേ വ്യക്തിപ്രഭാവമുള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു വ്യക്തിയെയും അയാളുടെ കേന്ദ്രപരിവേഷത്തെയും ചുറ്റിപ്പറ്റിയല്ല സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തപരിചരണം. സ്റ്റണ്ട്, നൃത്തം, കോമാളിക്കളികൾ തുടങ്ങി കണ്ടുമടുത്ത പലതിനെയും ഈ സിനിമയിലെ ഫ്രെയിമുകൾ നിഷേധിക്കുന്നു. സംഭാഷണങ്ങൾ പോലും കാര്യമാത്രപ്രസക്തം. കടുത്ത സ്ത്രീപക്ഷരാഷ്ട്രീയം പുലർത്തുന്ന കഥാതന്തുവാണ് ഈ സിനിമ ചർച്ച ചെയ്തത്. കൊന്നു കളയേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയെ ലിംഗച്ഛേദം നടത്തി ചിലതെല്ലാം അനുഭവിക്കാൻ വിടുന്ന പെൺധീരതയാണ് ഇതിലെ നായിക എന്നു പറയേണ്ടി വരും. ഒരുപാടു കാലമായി മാറ്റമില്ലാതെ വെള്ളിത്തിരയില്‍ നിറഞ്ഞാടുന്ന നായക ശരീരം ചേതിച്ചു കളയുക എന്ന ചെലാകര്‍മ്മതില്‍ സ്ഥാനപ്പെട്ട പുതു പെണ്‍ശരീരവും ബോധവും ഒക്കെ കൂടിയാണ് ടെസ്സ .കെ .എബ്രഹാം എന്ന സ്ത്രീ കഥാപാത്രത്തെ നിര്‍മ്മിച്ചത്‌ .

. വ്യത്യസ്തമായ, പുതുമയുള്ള കാഴ്ചകൾ വെള്ളിത്തിരയിൽ ഇല്ലാതായതുകൂടിയായിരുന്നു മലയാള

സിനിമാപ്രതിസന്ധികളിലൊന്ന്. ഗതാനുഗതികമായി കാലങ്ങളോളം തുടർന്ന സിനിമാപരിചരണരീതി പ്രേക്ഷകനെ പ്രതീക്ഷിക്കാനൊന്നുമില്ലാത്തവനാക്കി. ആഗോളീക 

രണംസാങ്കേതികതയിലും സാമ്പത്തികതയിലും മാത്രമല്ല സംഭവിച്ചത്. ഒരു സാംസ്കാരികവിവക്ഷ എന്ന നിലയിൽ ജീവിതാനുഭവങ്ങളിലും മനോഭാവങ്ങളിലും നവഭാവുകത്വമായിത്തന്നെ അതു കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. വിശിഷ്യാ പുതുതലമുറയുടെ അനുഭവപരിസരങ്ങളെ അത് പുതുക്കിപ്പണിയുന്നു. സാഹിത്യം, ചിത്രകല, തുടങ്ങിയ സർഗ്ഗാവിഷ്കാരങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായും ഈ ‘ഗ്ലോബൽ ഫേസ്’ സ്ഥാനപ്പെടേണ്ടതുതന്നെ. പ്രണയം, സൌഹൃദം, പ്രൊഫഷണൽ ഇടങ്ങൾ, സ്ത്രീജീവിതം, സഹജീവനം, നഗരാനുഭവങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വസ്തുക്കൾക്ക് നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച ഗ്ലോബൽഫേസ് ഒരുക്കിയ തുറസ്സുകളും സാധ്യതകളും അപകടങ്ങളുമൊക്കെ ഗൌരവപൂർവ്വം സിനിമയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിട്ട് അധികം നാളായില്ല. മുമ്പ് മലയാള സിനിമയിൽ പേര് കേൾപ്പിക്കാത്ത സംവിധായകരും എഴുത്തുകാരും പുതിയ നടന്മാരെയും നടികളെയും ഉപയോഗിച്ചാണ് സിനിമക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ഗ്ലോബൽഫേസ് നി‍ർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ സിനിമകളുടെ കാഴ്ചക്കാരും ഭൂരിഭാഗം വരുന്ന പുതുതലമുറയാണ്. ചാപ്പാക്കുരിശ് (സമീർ താഹിർ), ട്രാഫിക് (രാജേഷ് പിള്ള) സാൾട്ട് ആന്റ് പെപ്പർ (ആഷിക് അബു) ഈ അടുത്ത കാലത്ത് (അരുൺകുമാർ‍ അരവിന്ദ്) തുടങ്ങിയവയാണ് ഈ പുതുനിരസിനിമകൾ. ഫഹദ് ഫാസിൽ, റീമ കല്ലിങ്ങൽ, ആസിഫലി തുടങ്ങിയ പുതുനടന്മാ‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ കടന്നുവരുന്ന ഗ്ലോബൽഫേസ് സമർത്ഥമായി ചൂഷണം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് നവസിനിമാവക്താക്കൾ ഇത് സാധിക്കുന്നത്. പ്രമേയപരമായി മാത്രമല്ല സൌന്ദര്യാത്മകവും സാങ്കേതികവുമൊക്കെയായ ഘടകങ്ങളിലും നവപരീക്ഷണങ്ങളാൽ ഇത്തരം സിനിമകൾ സ്ഥാനപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. താരസിനിമകളുടെ പത്തിലൊന്ന് ചെലവുപോലുമില്ലാതെ പുറത്തിറങ്ങുന്നു എന്ന കാര്യം കൂടി കാണാതിരുന്നു കൂടാ. താരനെഗളിപ്പുകളുടെ ബഹളങ്ങളും വൻ യൂണിറ്റുകളുമൊന്നുമില്ലാതെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം സിനിമകളിലെ ഫ്രെയിമുകളും ഷോട്ടുകളുമെല്ലാം അനന്യമാംവിധം പുതുമയുള്ളതാണ്.

നിസാർ ഖബ്ബാനി - മറ്റൊരു പുരുഷനെ... | പരിഭാഷ

നിസാർ ഖബ്ബാനി - മറ്റൊരു പുരുഷനെ... | പരിഭാഷ