മുഹബ്ബത്തിന്റെ സുലൈമാനി

എൻ. വി. മുഹമ്മദ് റാഫി

മലയാളസിനിമയിൽനിന്ന് ഇടക്കാലത്ത് നഷ്ടമായ ഒരുപാട് നന്മകളെ ഉസ്താദ്ഹോട്ടൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്.  കരീംക്കാ എന്ന സൂഫിഭാവത്തെ സിനിമയുടെ അന്തർധാരയായി നിലനിർത്തുകയും ഇതിവൃത്തത്തിലും പരിചരണത്തിലും മേന്മയും സൂക്ഷ്മത പുലർത്തുകയും ചെയ്തതിൽ  സംവിധായകനായ അൻവർ റഷീദും സ്ക്രിപ്റ്റ് തയ്യാറാക്കിയ അഞ്ജലി മോനോനും വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്.  ജനപ്രിയതയെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ഒത്തുതീർപ്പുകൾ ചിത്രത്തിൽ അധികമില്ല എന്നുള്ളത് ഒരു മേന്മയായി എടുത്തുകാട്ടേണ്ടതുണ്ട്. പുതുകാലം നഷ്ടമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിതസത്യങ്ങളെയും സംതൃപ്തികളെയും തുറന്നുവച്ചൊരു പുസ്തകമായി മാറ്റുന്ന പാഠ(Text)മായി ചലച്ചിത്രഭാഷ്യത്തെ ഉസ്താദ്ഹോട്ടൽ പരിവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. 

ലോഹിതദാസിനെ പോലുള്ള ചലചിത്രകർ സാധ്യമാക്കിയിരുന്ന സത്യസന്ധമായ ജീവിതാവിഷ്കാരം ഇവിടെ തിരിച്ചുവരുന്നു.  ഇടക്കാലത്ത് വിനോദോപാധിയെന്ന നിലക്ക് മസിലുകളുടെകയും വമ്പത്തരങ്ങളുടെയും പ്രദർശനശാലയായി തിയേറ്ററുകൾ മാറിയതുകൂടിയായിരുന്നു മലയാളസിനിമ നേരിട്ട പ്രതിസന്ധികളിലൊന്ന്.  പുതിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും നവസാങ്കേതികതയിലൂടെയും സിനിമ തിരിച്ചുവരുന്നൊരു കാലത്ത് തിയറ്ററുകളിലേക്ക് പ്രേക്ഷകരെ എത്തിക്കുക എന്നത് പരമപ്രധാനമായ ഒന്നു തന്നെയാണ്.  ആ അർത്ഥത്തിൽ ഉസ്താദ്ഹോട്ടൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടും.  പണാധിഷ്ഠിതവും ലാഭകേന്ദീകൃതവുമായ ജീവിതമനോഭാവങ്ങളെ തള്ളിക്കളയാനും നിർവ്യാജമായ അഭിരുചികളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഇടപെടലുകളെ സ്ഥാനപ്പെടുത്താനും ഈ സിനിമയിൽ ശ്രമങ്ങളുണ്ട്.  ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിൽ കിസ്മത്തിന്റെ ബിരിയാണിയും മുഹബ്ബത്തിന്റെ സുലൈമാനിയും വിഭവപ്പെടുന്നത് അതു കഴിക്കുമ്പോൾ വയറുനിറയുന്നവർക്കല്ല, മനസ്സു നിറയുന്നവർക്കാണ്.  വ്യവഹാരങ്ങളിൽ മനസ്സു നിറയ്ക്കുമ്പോഴാണ് ജീവിതസൌന്ദര്യത്തെ മറ്റൊരാളിലേക്ക് പകർത്താൻ കഴിയുന്നത് എന്ന മൊഴി സൂഫിവര്യൻ കരീംക്കയുടെതാണ്.  കരീംക്ക എന്ന കഥാപാത്രമായി പരകായപ്രവേശം നടത്തിയ തിലകൻ അക്ഷരാ‍ർത്ഥത്തിൽ നമ്മെ വിസ്മയിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.  മാറിയ കാലത്തെയും ജീവിതമനോഭാവങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്ന സാമൂഹ്യധർമ്മം അബോധതലത്തിൽ ഈ സിനിമാപാഠം നിർവഹിക്കുന്നു.  സാമാന്യ/കേവലയുക്തികൊണ്ട് അളന്നാൽ ജീവിതത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട, ദുർബലരായ മനുഷ്യരാണ് കരീംക്കായും ഫൈസിയും (ദുൽക്കർ സൽമാൻ) ബാപ്പയുടെ അടുക്കൽനിന്ന് കിട്ടാത്ത സ്നേഹവും സൌഹൃദവുമെല്ലാം ഫൈസി ഊറ്റിക്കുടിക്കുന്നത് ഉപ്പുപ്പയായ കരീംക്കായിൽനിന്നാണ്.  കരീംക്ക ഫൈസിക്കു നൽകുന്നത് സ്നേഹവും പരിചരണവും മാത്രമല്ല, ഒരുപാട് നന്മകളുടെ, മുഹബ്ബത്തിന്റെ, കിസ്മത്തിന്റെ പേജുകളുള്ള തന്റെ ജീവിതപുസ്തകമാണ്.  കച്ചവടത്തിൽക്കൂടി ഒന്നും കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുക്കാത്ത തുച്ഛമായ/ന്യായമായ ലാഭം ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് വീതം വെച്ച് കരീംക്ക തിരോഭവിക്കുന്നത് അജ്മീറിലെ കവാലിദർഗ്ഗകളിലെ സൂഫിവര്യനായി തീരാനല്ലാതെ തരമില്ലല്ലോ. 

            മനുഷ്യന് അവന്റെ കെട്ടുകാഴ്ചകളും ഭൌതികനേട്ടങ്ങളും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നല്ലെന്നും ആന്തരികമായ സൌന്ദര്യാത്മകതയെ സത്യസന്ധമായി ആവിഷ്കരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അവന് ജീവിതത്തിന്റെ സാരം പിടികിട്ടുന്നതെന്നും പറയാതെ പറയുന്നു ഈ ചിത്രം.  കോമഡിക്കുവേണ്ടിയുള്ള കോമഡിയും ഗതാനുഗതികമായ ഷോട്ടുകളും കഥാപാത്രപരിസരങ്ങളുടെ പുനഃപ്രക്ഷേപണവും  ഉത്തമനായക/നായിക ചിത്രീകരണവും മടുപ്പിച്ചു കളയുന്ന സിനിമകൾ ധാരാളമിറങ്ങുന്ന ഇക്കാലത്ത് ലളിതമായ ഇതിവൃത്തത്തെ പുതമയുള്ളതും ഹൃദ്യവുമായി അവതരിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട് ുസ്താദ് ഹോട്ടലിൽ.  സിനിമ ഒരു visual media എന്ന നിലക്ക് പ്രേക്ഷകനെ ആകർഷിക്കുന്നത് അതിന്റെ കാമറ ഷോട്ടുകളിലൂടെ ആണ് .കോഴിക്കോട് കടപ്പുറത്തിന്റെ മനോഹാരിത സുക്ഷ്മമായി ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ട് ലോകനാഥന്റെ ക്യാമറ. ഷോട്ടുകളുടെ വൈവിധ്യം [ലോങ്ങ്‌ /മിഡില്‍ /ട്രോളി ഷോട്ടുകള്‍ ]സാന്ദർഭികമായും സൌന്ദര്യാത്മകമായും ഉപയോഗിച്ചു.പശ്ചാത്തല സംഗീതവും ഗാനങ്ങളും ഹൃദ്യം.'അപ്പെങ്ങൾ എമ്പാടും  ഒറ്റയ്ക്ക് ചുട്ടമ്മായി ...'എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനം ഒരേ വരി പതിനഞ്ചോ അതിലധികമോ തവണ ആവർത്തിക്കുന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കും ഗാന ചിത്രീകരണം ചടുലമാക്കിയത്. മൾട്ടിപ്ലക്സ് സിനിമകളുടെ സാംസ്‌കാരിക പരിസരങ്ങളിൽനിന്നു് പുറന്തള്ളപ്പെട്ട പ്രമേയങ്ങളും ,പ്ലോട്ടുകളും ,ജീവന പരിസരങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സിനിമ എന്ന പ്രസക്തികൂടി ഉസ്താദ്‌ ഹോടലിനുണ്ട്‌. ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിന്റെ എം .ഡി .ആവാനുള്ള അവസരം ഉപേക്ഷിച്ചു ഷെഫ് [കുക്ക് ]ആവുന്ന ഫൈസി എത്ര കിട്ടിയിട്ടും തൃപ്തി ആവാത്ത ഫൈവ്സ്റ്റാർ എം .ഡി യുടെ മുമ്പില്‍ പച്ചക്ക് തിന്നാന്‍ പൂവന്‍ കോഴിയെ എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത് മനപ്പുർവമാകാനെ തരമുള്ളൂ.ആർത്തിയും ആസക്തിയും മൂത്ത് എല്ലാം വെട്ടിപ്പിടിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയ നവജന്മി മാർക്ക് പച്ച ഇറച്ചി തിന്നലാണ് തൃപ്തി എങ്കിലൽ വയറു നിറച്ചോളൂ എന്നാണ് ആ കോഴിയേറ്.  മാനവികതയുടെ മേൽ ഏല്‍ക്കുന്ന വെട്ടുകളുടെ കാലത്ത് സൂഫി സംഗീതമാണ് ഈ ചിത്രം .പേര് നല്‍കുന്ന സുചകം വിഭവ സമൃദ്ധമായ  ഒരു തീന്മേശയിലെതാണ് .സാൾട്ട് ആന്റ് പെപ്പെർ കൈകാര്യം ചെയ്തത് പോലെ ഭക്ഷണത്തെ ഒരു വിഷയമാക്കി ഇതിൽ അവതരിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞു കൂടാ .അതിനെ ഒരു രൂപകമാക്കി മാറ്റാനും അത് വഴി മുഹബ്ബതിന്റെയും ഇഷ്ക്കിന്റെയും പ്രസക്തി വിളിച്ചോതാനും ഉസ്താദ്‌ ഹോട്ടലിനു സാധിച്ചു .ചെറിയ ചില കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ,തികച്ചും അസൌകര്യമുള്ള ഇടങ്ങളില്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ ,മറ്റുള്ളവര്‍ അഭിമാനത്തോടെ കാണാത്ത ജോലി ചെയ്യുന്നവനായി തീരുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന തൃപ്തി ചിലപ്പോൾ ദന്തഗോപുരത്തിൽ വസിച്ചാൽ കിട്ടി എന്ന് വരില്ല. ജീവിതത്തിൽ ആത്യന്തികമായ സത്യം എന്നൊന്നില്ല .കരീംക്ക എന്ന സൂഫി വര്യൻ പറയുന്നത് തെന്നെയാണ് ഈ സിനിമ നല്‍കിയ പാഠം. സുലൈമാനി വെറും സുലൈമാനി അല്ല. അതിൽ മുഹബ്ബതിന്റെ മധുരം ചേരണം .എന്നാലേ കിട്ടുന്നവന് മനസ്സ് നിറയൂ... കാശും സമയവും ചിലവഴിച്ചു തീയറ്ററിൽ കയറുന്ന ആളുകൾക്ക് ഇഷ്ക്കിന്റെ മധുരം കലർന്ന സുലൈമാനി കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചു എന്നുള്ളതാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ മേന്മ .

iyma-{]-km-Zn-sâbpw emÂtPm-kn-sâbpw

aÄ«n¹Ivkv ]co-£-W-§Ä

                                                              apl-½Zv dm^n.F³. hn     

     iyma-{]-km-Znsâ aÄ«n-s¹Ivkv kn\na F¶ {]Jym-]-\-t¯m-sS-bm-Wv. AcnsI (So Close) ]pd-¯n-d-§n-bXv. Xm\pw AXn-\pÅ Hcp {iaw  \S¯n Ft¶ kwhn-[m-b-I\v Ah-Im-i-s¸-Sm-\m-hp-¶pÅp F¶mWv  kn\na I­n-d-§nb t{]£-I³ A\p-`-hn-¨-Xv.  kp\n KwtKm-]-[ym-b-bpsS at\m-l-c-amb Hcp IY-bmWv iyma-{]-kmZv kn\n-a-bm-¡m³ {ian-¨-Xv. a\p-jy-a-\-Ênsâ B´-cn-I-tem-I-¯nse hyh-lm-c-§Ä kq£va-ambn ]n´p-SÀ¶ kwhn-[-b-I-\mWv iyma-{]-kmZv. Aán-km£n apX Htc- I-S hscbpÅ At±-l-¯nsâ Bhn-jvIm-c-§Ä \à kn\na kz]v\w I­p \S-¶n-cp¶ Bkzm-Z-IÀ¡v henb Bizm-k-amWv \ÂIn-bn-cp-¶-Xv. kmln-Xy-kr-ãn-I-fn \n¶pw kn\n-am-inev]w sN¯n-an-\p-¡m-\pÅ {ia-§-fm-bn-cp¶p Ah.

     i´-\p, Iev]-\, A\p-cm[ F¶o aq¶p IYm-]m-{X-§-fn-eq-sS-bmWv Acn-sI-bpsS t¹m«v aqt¶m«p \o§p-¶-Xv. kn\n-a-bnse BZy-]m-X-bn {]W-bs¯ \nÀÆ-ln-¡m-\pÅ XmXzn-I-amb {ia-§-fp-­v. A\p-cm-[-bpsS \ã-{]-W-bs¯ AhÄ HmÀ¡p-¶-Xn-§s\bm-Wv. "Fs¶ AbmÄ kvt\ln-¨n-cp-¶nà F¶p Xs¶ Rm³ hniz-kn-¡p-¶p. kvt\lw F´m-WXv ? ico-c-¯nsâ BIÀjWw am{X-a-söpw Ct¸mÄ Rm³ Xncn-¨-dn-bp-¶p. im´-\hnt\mSpÅ {]W-b-s¯-¡p-dn¨v Iev]\tbmSv A\p-cm[ kvt\ln-¡pt¼m \n\-s¡-´m tXm¶p-¶-sX¶v  tNm-Zn-¡p-t¼mÄ AhÄ ]d-bp-¶-Xn-§-s\-bmWv AXn\p kvt\ln-¡-s¶ thWw... im´-\qsâ Imcyw.... Abmsf t]mse Abm-sfs¶ D­mhq ?  shbnÂt]m-se, ag-t]m-se, aªp-t]m-se, Hcp ]qhn-cnbpw t]mse  kvt\l-¯nsâ Xo{hX A\p-`-hn-¨-dnª Iev]\ Hcp kp{]-`m-X-¯n {]tXy-In¨p Imc-W-sa-¶p-an-ÃmsX im´-\p-hns\ hn«v hnUvVn-sb¶p tXm¶n-¡p¶ IYm-]m-{X-¯nsâ IqsS Pohn-¡m³ Xocp-am-\n-¡p-¶n-S¯v kn\na Ah-km-\n-¡p-¶p. bYmÀ°-¯n Gähpw AcnsIbmbn \nÂt¡-­n-bn-cp-¶Xv X§-fmbncp¶p-sh¶v i´-\phpw A\p-cm-[bpw Xncn-¨-dn-bp-¶p­v. i´-\p\pw Iev]-\bpw X§-fpsS {]W--b-Im-e-¯n\p km£n-bm-hm³ A\p-cm-[sb £Wn-¡p-t¼mÄ AhÄ ]d-ªn-cp-¶-Xv. ‘Two is Company, Three is Crowd...F¶m-Wv. {]Wbw c­pt]cp-sSXv am{X-am-sW¶v AhÄ¡v \à \nÝ-b-ap-­m-bn-cp¶p BZy-ta. {]Wbw aqew amdn-t¸m-hp-¶Xv c­p-t]-cpsS am{Xw temI-am-sW¶pw.

     kn\n-a-bpsS c­mw ]IpXn kwhn-[m-b-Isâ A{i-²-bpw, A\-h-[m-\-Xbpw sIm­v \ndªXm-Wv. {_mÒ-Wy-amWv i´-\p-hns\ Iev]\ hn«p t]mhm-\pÅ GI kqN-I-ambn kn\n-a-bn sIm­p-h-cp-¶-Xv. AXm-hs« t{]£-I-s\ t_m[y-s¸-Sp-¯m³ kwhn-[-b-I\v km[n-¨n-«p-anÃ. C¶-skâv Ah-X-cn-¸n-¡p¶ IYm-]m-{X-¯nsâ s]m§v hÀ¯-am-\-§Ä t]mse Hcp ]mSv Atcm-N-I-amb ImgvN-IÄ sIm­v kn\n-a-Ip¯n \nd-¨Xpw, Htc IS t]mse \¶mbn tlmw hÀ¡v sNbvXv, sI.-BÀ aoc -t]m-se-bpÅh-cpsS {Intb-äohv kt¸mÀ«vsIm­v D­m-¡nb Po\n-bÊv kn\n-abpw iyma-{]-km-Zn\v ChnsS _m[y-X-bm-Ip-¶p.

     DbÀ¶p-h-cp¶ asämcp tNmZyw aÄ«n--¹Ivkv kn\n-a-bpsS hàm-¡-fm-hm³ FÃm-hcpw {ian-¡-tWm F¶p-Å-Xm-Wv. apJy-[mcm I¨-hS kn\n-a-IÄ sIm-Sn-Ip-¯n- hm-Wn-cp¶ Ime¯v Xtâ-Xmb kam-´c coXn ]co-£-n¨-bm-fmWv iyma-{]-km-Zv. A§n-s\-bpÅ HcmÄ ]pXnb ]co-£-W-§Ä kn\n-a-bn \S¯p-I-bmWv th­-Xv. cmtPjv ]nÅ, BjnJv A_p, kaoÀXm-lnÀ XpS§n ]pXp-\nc kwhn-[m-b-I-cpsS coXn ssI¸n-Sn-bn-sem-Xp-§pI iyma-{]-kmZnsâ ka-Im-en-I-\mbn apJy-[mcm kn\n-a-IÄ sNbvXp-sIm-­n-cp¶ emÂtPm-kns\ t]mse-bp-Å-hÀ¡mWv F¶p Øm]n-¡p¶ \ne-bv¡mWv Ub-a­v s\Ivfbvkv Hcp hnP-b-am-hp-¶-Xv. Xmcw "Rm³' F¶p ]dªv Ct¸m-gpw hnf-bm-Sp-t¼m-gmWv [Ah\v th­Xv Rm³ If-¯n-en-d-§-Ww F¶-XmWv ssh ?  ssh an ? [{Kmâv amÌÀ F¶  kn\n-a-bpsS tdUntbm amwtKm ]ckyw.]] CX-Ãm¯ km[m-cW a\p-jy³ \mbI ico-c-ambn Ub-a­v s\Ivfbvkv  F¶ kn\n-a-bn Ah-X-cn-¸n-¡p-s¸-Sp--¶-Xv. ZpÀ_-e-cpw, ]cm-Pn-Xcpw Øe-Ime _²-bp-àn-I-fn HXp-§m-¯-hcpw, apJy-[mcm Poh-\-am-\-Z-Þ-§ÄsIm­v Af-¡m³ km[n-¡m¯hcp-sam-s¡-bmb IYm-]m-{X-§Ä ae-bm-f-kn-\n-a-bn \n¶pw A{]-Xy-£-cm-bn«v Gsd-Im-e-ambn ]ß-cm-P-s\bpw temln-X-Zm-kn-s\bpw t]mse-bpÅ kwhn-[m-b-I-cpsS ac-W-t¯msS Ahcpw acn¨p KÌzÀkv, am\-dn-k-§Ä XpS-§n-b-h-bpsS Imcy-¯n Nm¸m-Ip-cn-iv, 22^osa-bnÂ, tIm«bw F¶o kn\n-a-I-fpsS XpSÀ¨-bm-bmWv Ub-sa­v s\Ivsfbvknepw ^lZv ^mkn ImÌv sN¿-s¸-Sp-¶-Xv. Cu kn\n-a-bn Xangvs]¬Ip«n-bmbn hcp¶ IYm-]m{Xw tUmÎÀ Acp-Wn-t\mSv (^-l-Zv) ]d-bp-¶p...

     ""Bfp-IÄ s]mÅm-¨n¡v FXp¡m t]mhndpXv ' sXcn-bm-Xv..... "apSnbpw CutKmbpw If-b-Xp¡v Xm³' .... B\m.... D¦-fp¡v AXv c¬{Sq-an-ssÃ.. D¦Ä s]mÅm-¨n¡v FXp¡vv  t]mhtd³ ?''  CXp c­pw  LSn-¸n¨ \mb-I³amÀ \nd-ªmSn Xcn-Èm-¡nb \ne-amWv ^l-Zv^m-kn F¶ \mbI ico-c-¯nsâ Irjn-\n-ew.

     Zp_m-bn Pohn-¡p¶, km¼-¯nI A¨-S-¡-an-Ãm¯, Pohn-Xs¯ D]-t`m-K-h-Xv¡-c-W-bpàntbmsS t\m¡n-Im-Wp¶ Hcp tUm-Î-dpsS IYbmWv Ub-a­v s\Ivfbvkv ]d-bp-¶-Xv. Bk-àn-IfpsS ]qc-W-¯n\v Xpd-Êm-b CS-§Ä Hcp-¡-s¸« Hcn-S¯v Hcp bphmhv sNbvX-¡m-hp¶ Im-cy-§Ä tUm. AcpWpw (^-lZv ^mknÂ) sN¿p¶p. AbmÄ A\p-`-hn-¡p¶ I\¯ EW-_m-[y-Xbpw Abm-fpsS Pohn-X-¯n-te¡v IS-¶p-h-cp¶ aq¶v kv{Xo IYm-]m-{X-§-fpam-Wv kn\n-a-bpsS CXn-hr-¯s¯ apt¶m«v \bn-¡p-¶-Xv. Øe -Im-e- Po-h-\m-k-ànIfpsS {]tem-`-\-¯nÂs]«v kl-Po-h\w \S-¯nb c­v kv{XoIfpw {]W-b-]m-Xn-{h-Xy-¯nsâ Cc--I-fm-bmWv kv{Io³ sN¿-s¸-Sp-¶-Xv. aÄ«n ¹Ivkv kn\nam ]cn-k-c-¯p-\n¶pw Hgn-hm-¡-s¸« {Kma-`m-h-§sf DÄs¡m-Åp-¶p­v Cu Nn{Xw. a´n-¸m-dp-hm-sW-¦nepw Acp-Wn\v Ah-km-\-w A`-b-ambn Xocp-¶Xv ]me-¡m«v {Kma-¯nse Iem-a-Þew cmP-{io-bm-Wv. Ne-¨n-{X-¯nse \K-c-Nn-{Xo-I-cWw Cu ]pXpkn\naIfn BtKm-fm-\´c t¥m_Âsa-s{Sm-I-fmbn cq]-s¸« Pohn-X-]-cn-k-c-§-fmbmWv tcJ-s¸-Sp-¶-Xv. KXm-\p-K-Xn-I-amb coXn-bn IY-]-d-ªp-t]m-b-Xnsâ \yq\-X-IÄsIm­v CXn-hr¯w hen-¨p-\o-«ntbm F¶v Bkzm-Z-I\v tXm¶p-sa-¦nepw emÂtPmkv F¶ kwhn-[m-b-Isâ kmw{¼ZmbnI coXn-I-fn \n¶pÅ ]n³hm-§epw ]pXp-asb DÄs¡m-Åm-\pÅ {iahpw A`n-\-µ-\mÀl-am-Wv. sXm«v sXm«v sXm«v t\m¡s« F¶v XpS-§p¶ Xangv an{i-¯n Fgp-Xnb ]m«v (d-^o¡v Alva-Zv) at\mlc-am-Wv.

       Imcy-am{X {]k-à-amb `mj-W-§fpw, A\m-h-iy-_-l-f-§fpw P\-¡q-«hpw Hgn-hm-¡n-bn-«pÅ tjm«p-I-fpw kqNn-¸n-¡p-¶Xv hnjz I½yq-Wn-t¡-j³ F¶ \nc-bn-te-¡mWv kn\n-a-bnse s{^bn-ap-Isf \o«n-sh-bvt¡-­Xv F¶-Xp-Iq-Sn-bm-Wv.           

ലോകമമ്പാടുമുള്ള മലയാളികളോട് ഒരു അഭ്യര്‍ത്ഥന

മലയാളികളായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരെ,

കേരളം എന്ന മരണവീട്ടിലിരുന്നുകൊണ്ടാണ് ഇതെഴുതുന്നത്. രാഷ്ട്രീയകൊലപാതകങ്ങളുടെ നികൃഷ്ടമായ പുതിയ മാതൃകകള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു നാട്ടിലാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്ന ബോധം നമ്മളെ നടുക്കുകയും ലജ്ജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലേ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഞങ്ങള്‍ക്കു നിങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ സമര്‍പ്പിക്കുവാനുള്ളത്. നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയസംസ്‌കാരത്തിന്റെയും വിവേകരാഹിത്യത്തിന്റെയും വികൃതമായ മുഖമാണ് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത്.കൊലപാതകത്തിന് അവസരമൊരുക്കുകയും നികൃഷ്ടമായ വാദപ്രതിവാദങ്ങളിലൂടെ നിസ്സാരവല്‍ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളും നികൃഷ്ടമനസ്‌കരായ നേതാക്കളും ഈ നാടിന് അപമാനവും ശാപവുമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുവാന്‍ നാം മടിക്കാമോ?

ഇരുണ്ട ഒരു ദശാസന്ധിയിലാണ് നാം എത്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയേ പറ്റൂ. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഉദാരതകളെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന ശക്തികള്‍ തകര്‍ത്താടുകയാണ്. കൈയറപ്പില്ലാത്ത കൊലയാളികളും മാഫിയകളും നാടിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന അവസ്ഥ സംജാതമായിരിക്കുന്നു. ഒരു ഭാഗത്ത് വര്‍ഗ്ഗീയഭ്രാന്തന്മാര്‍. മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് കക്ഷിരാഷ്ട്രീയഭ്രാന്തന്മാര്‍. അറപ്പിക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗീയതയെക്കാള്‍ ഒട്ടും മാന്യതയുള്ള ഇനമല്ല അരുംകൊലരാഷ്ട്രീയം. പ്രാകൃതമായ ഏതോ മടയില്‍നിന്നും നമ്മുടെ കാലത്തിലേക്കു നുഴഞ്ഞുകയറിയ കൊടിയ ഹിംസ്രതയുടെ രൂപങ്ങളാണ് അവ രണ്ടും.

മനുഷ്യനെയും മനുഷ്യജീവനെയും വിലമതിക്കാത്ത പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തനമല്ല നടത്തുന്നത്. അരാഷ്ട്രീയമായ ബലാബലത്തിലാണ് അവ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ സത്യം ഈ നാട്ടിലെ ജനങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയണം. ഹിംസക്കു വടി കൊടുക്കുന്ന ദുഷിച്ച നേതൃത്വത്തെ തിരുത്തുവാനുള്ള ഇച്ഛാശക്തി ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിവരണം. ഭരണാസക്തമായ നേതൃത്വത്തെ വെടിഞ്ഞ് മനുഷ്യരായി മാറാന്‍, മനുഷ്യത്വത്തെ വീണ്ടെടുക്കാന്‍ നമുക്കു കഴിയണം. അധികാരമല്ല, മനുഷ്യനാണ് വലുത് എന്നു സ്വന്തം പ്രസ്ഥാനത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന അണികളുടെ തിരുത്തല്‍ ശ്രമങ്ങളുണ്ടായേ പറ്റൂ. പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ അവയുടെ മൗലികമായ മനുഷ്യസേവനപരമായ ദിശാബോധം വീണ്ടെടുക്കുന്ന അവസ്ഥ സംജാതമാക്കണം.

ഏതു മോഹനപ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ പേരിലായാലും ശരി, ഏതു മാന്ത്രികമുദ്രാവാക്യത്തിന്റെ പേരിലായാലും ശരി,  കൊലയുടെയും അക്രമത്തിന്റെയും പാതയില്‍ ഞങ്ങള്‍ കൂട്ടിനില്ല എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള മാനവികമായ കരുത്ത് ആര്‍ജ്ജിക്കാതെ നമുക്കു മുന്നോട്ടുപോകാനാവില്ല. നന്മകളോട് പ്രതിബദ്ധരായ മനുഷ്യനായി സ്വയം രൂപാന്തരപ്പെടാതെ നമുക്കു രാഷ്ട്രീയമായോ ചിന്താപരമായോ ഭാവിയില്ല.

ഹിംസാത്മകപ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളില്‍നിന്നു വിടുതിനേടാത്ത രാഷ്ട്രീയം ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുന്നതില്‍ എന്തു കാര്യമാണുള്ളത്? പകയുടെയും ചതിയുടെയും അക്രമത്തിന്റെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും സ്വരമുള്ള നീചരാഷ്ട്രീയത്തെ വെടിയാതെ സംശുദ്ധവും സംസ്‌കാരപൂര്‍ണ്ണവുമായ രാഷ്ട്രീയവും ജനാധിപത്യപ്രക്രിയയും രൂപപ്പെടുത്താനാവില്ല. ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രീയം പോരാട്ടമേയല്ല. അത് ആശയവിനിമയവും സംവാദവും നന്മ ചെയ്യാനുള്ള പ്രതിജ്ഞയുമാണ്. ഇതു ബോധ്യപ്പെടാത്തിടത്തോളം കാലം രാഷ്ട്രീയം വിഡ്ഢികളുടെ പോക്കിരിത്തവും പോരും ഭ്രാന്തും മാത്രമായി അധപ്പതിക്കുകയേയുള്ളൂ. ഇതിനെല്ലാം നിശ്ശബ്ദസാക്ഷികാളായി അരുനില്ക്കുകയാണ് നമ്മുടെ സാംസ്‌കാരികസമൂഹവും ചെയ്യുന്നതെന്നു നടുക്കത്തോടെ നാം കാണേണ്ടിവരുന്നു. തികച്ചും ഭയാനകമായ ഒരവസ്ഥയല്ലേ ഇത്?

സര്‍വ്വരാജ്യമലയാളികളേ, മനുഷ്യനെ വിലവെയ്ക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയം അരാഷ്ട്രീയമാണെന്നു തിരിച്ചറിയാനും, അതിനു വാക്കാലും പ്രവൃത്തിയാലും കൂട്ടുനില്ക്കുകയില്ല എന്നു പ്രതിജ്ഞയെടുക്കാനും നമ്മള്‍ തയ്യാറായേ പറ്റൂ. അധമരാഷ്ട്രീയത്തെയും അധമരാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും വിട്ടകന്ന് മാനുഷികമൂ്യലബോധത്തിലേക്കും സാമൂഹികബോധമുള്ള ചിന്തയിലേക്കും മാനവികമായ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കും മാനവികസാഹോദര്യത്തിലേക്കും സ്വയം സ്വതന്ത്രമാകാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളോടും നിങ്ങളോടും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഒന്നാമതായും രണ്ടാമതായും മൂന്നാമതായും നാം മനുഷ്യരാണെന്നു ജീവിതംകൊണ്ടു തെളിയിക്കാന്‍ നമുക്കു കഴിയില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെയെന്തിനു രാഷ്ട്രീയം? പിന്നെയെന്തിനു കല? പിന്നെയെന്തിനു സാഹിത്യം? പിന്നെയെന്തിനു കൃഷി? പിന്നെയെന്തിനു ശാസ്ത്രം? പിന്നെയെന്തിനു മതം? പിന്നെയെന്തിനു ചിന്ത?

ടി.പി.രാജീവന്‍
കല്പറ്റ നാരായണന്‍
കോളിയോട്ട് മാധവന്‍
മണിയൂര്‍ ബാലന്‍
ഡോ. ഖദീജാ മുംതാസ്
വി.ആര്‍.സുധീഷ്
ഏ.പ്രദീപ്കുമാര്‍
കെ.എന്‍. അജോയ്കുമാര്‍
കെ.സുജാത
സോമനാഥന്‍ പി.
സി.ജെ.ജോര്‍ജ്ജ്
വീരാന്‍കുട്ടി
മുഹമ്മദ് റാഫി എന്‍. വി.
പ്രദീപന്‍ പാമ്പിരികുന്ന്
അരവിന്ദന്‍ എം.
മനോജ് വി.എം.
ഗഫൂര്‍ കരുവണ്ണൂര്‍
സോമന്‍ കടലൂര്‍
ജയറാം ചെറുവറ്റ
സജീവന്‍ മൊകേരി

22 ഫിമെയ്ൽ കോട്ടയം-മലയാളസിനിമയുടെ മാറിയ മുഖം.

മലയാളസിനിമയിൽ സ്ത്രീ അവളുടെ കർതൃത്വത്തെ സ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്നത് പുതുഭാവുകത്വവുമായി പുറത്തിറങ്ങിയ സമീപകാല ചിത്രങ്ങളിലാണ്. സാൾട്ട് ഏന്റ് പെപ്പർ, ചാപ്പാക്കുരിശ്, ഋതു, തുടങ്ങിയ സിനിമകളിൽ രേഖപ്പെട്ട ഈ ഗ്ലോബൽ സാംസ്കാരികപരിസരസ്ത്രീ അവളുടെ നിറസാന്നിധ്യം കൊണ്ട് പെൺകർതൃത്വത്തെ തുറന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചത് 22 ഫിമെയ്‍ൽ കോട്ടയം (ആഷിക് അബു) എന്ന സിനിമയിലാണ്. ടെസ(റീമ കല്ലിങ്ങൽ) മലയാളസിനിമ ഇത്രയും കാലം ഒളിച്ചുവെച്ച സ്ത്രീസാന്നിധ്യമാണ്. ‘ഞാൻ വെർജിൻ അല്ല, ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ബെന്നിയുമായി നടത്തിയ ഒരു മതിൽചാടലിൽ അത് അടിച്ചുപോയി’ എന്ന് കാമുകനോട് ‘ടു ബി ഓപ്പൺ’ ആയി അവൾ പറയുന്നു. പുരുഷൻ തന്റെ ഭോഗങ്ങളുടെയും ആസക്തികളുടെയും വീരകഥകൾ വിളമ്പുന്ന ധാരാളം സിനിമകൾ മലയാളത്തിൽ ഇതിനുമുമ്പുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവയിലടക്കം സിനിമയിലെ ഭൂരിഭാഗം നായികമാരും പാതിവ്രത്യത്തിന്റെ, വെർജിനിറ്റിയുടെ ഉടമകളായ ഉത്തമപൌരകളാണ്. പുരുഷന്റെ അതിക്രമത്തിന് ഇരയാക്കപ്പെട്ട നായികമാരോ നായകസഹോദരിമാരോ ഒക്കെയായവരാകട്ടെ അതോടെ ജീവിതം തകർന്നവളും ഷോക്കേറ്റവരുമൊക്കെയായി സിനിമാവസാനംവരെ ദുഃഖപുത്രിമാരായി വിരാജിക്കും. പുരുഷബോധനിർമ്മിതമായ പാതിവ്രത്യത്താല്‍ നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടവളുടെ വാർപ്പുമാതൃകകളായിരുന്നു അവ. പ്രണയം, ചതി, പ്രതികാരം തുടങ്ങിയ സാംമ്പ്രദായിക ഫോർമുലകളെ ആഖ്യാനമികവുകൊണ്ടും മാറിയ കാലത്തെയും ജീവിതത്തെയും എങ്ങിനെ സിനിമയിൽ ആവിഷ്കരിക്കണം എന്ന വെല്ലുവിളിയെ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിലൂടെയും ഈ ചലച്ചിത്രം ഏറ്റവും കാലികമായ ഒന്നായി മാറുന്നുണ്ട്. വിദേശത്ത് ജോലിയും ജീവിതവും സ്വപ്നം കാണുന്ന ടെസ.കെ.അബ്രഹാമാണ് സിനിമയുടെ കേന്ദ്രഇതിവൃത്തത്തെ മുന്നോട്ടു നീക്കുന്നത്. ടെസയോട് പ്രണയം അഭിനയിച്ച് സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവളെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന സിറിൽ സി.മാത്യുവായി ഫഹദ് ഫാസിൽ ചിത്രത്തിലുണ്ട്. ടെസയുടെ ജീവിതവും സ്വപ്നങ്ങളും തകർത്തു കളഞ്ഞ പ്രൊഫഷണൽ ഫ്രോഡിസത്തോട് അവൾ പ്രതികരിക്കുന്നത് ‘ആണത്തത്തിന്റെ’ വിച്ഛേദനത്തിലൂടെയാണ്. വിശുദ്ധമായ പ്രണയത്തെ ഇരയാക്കി ചൂണ്ടയിടുന്ന സിറിലിന്റെ വഞ്ചനയാണ് ടെസയെക്കൊണ്ട് ഇതു ചെയ്യിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും പുതിയ കാലം തീവ്രമായ ഹൃദയവികാരങ്ങളെ പോലും ഉപഭോഗവൽക്കരിക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള, സ്ത്രീയുടെ ശക്തമായ താക്കീതുപോലെയാണ് പുരുഷലിംഗനിരാസത്തിലൂടെ സ്തീവാദം സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തലമായി വർത്തിക്കുന്നത്.

നായികാമാനറിസങ്ങളെ പാടെ മാറ്റിമറിച്ച കാസ്റ്റിംഗാണ് ടെസയുടേത്. വിചിത്രമായ ഒരു കപടസദാചാരമുഖംമൂടി എടുത്തണിഞ്ഞ മലയാളിസമൂഹത്തെയും അതിന്റെ സാംസ്കാരിക ഉൽപന്നമായ പൊതുകാര്യബോധങ്ങളെയും ഈ ചലച്ചിത്രം പൊളിച്ചെഴുതുന്നുണ്ട്. പുതുകാലജീവിതത്തിന്റെ ആന്തരിക സങ്കീർണ്ണതകളും ഗ്ലോബൽ മനോഭാവങ്ങളും അനുഭവിച്ചു തീർക്കുന്ന മൂന്നാം തലമുറച്ചിത്രമായി ഇതിനെ നോക്കിക്കാണേണ്ടതുണ്ട്. മലയാളസിനാമാസങ്കല്പങ്ങൾ നായക-നായികാദ്വന്ദം നിർമ്മിച്ചത് ഇങ്ങിനെയാണ്: നായകന്റെ വീരകൃത്യം, പഞ്ചാരവർത്തമാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയിൽ അഭിരമിക്കുകയോ മയങ്ങിപ്പോവുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു തരുണീമണി. അതുമല്ലെങ്കിൽ കുടുംബസ്ഥനായ നായകനു പിന്നിൽ അപ്രത്യക്ഷയാകുന്നവൾ… നായകനും നായികയ്ക്കും കൃത്യമായ ചില ഇക്വേഷൻസ് മലയാളസിനിമ പുലർത്തിയിരുന്നു. ഉദാ:- നായകന്റെ പുറകെ ബുദ്ധി കുറഞ്ഞ രണ്ടു കോമാളി വേഷങ്ങൾ. (അടുത്തകാലത്തിറങ്ങിയ കോബ്ര എന്ന ചിത്രത്തിൽ ഈ വേഷം കൈകാര്യം ചെയ്തത് സലിം കുമാറും മണിയൻപിള്ള രാജുവുമാണ്.) 22 ഫിമെയ്ൽ കോട്ടയം എന്ന ചിത്രത്തിൽ നാകൻ/നായിക ദ്വന്ദം എന്ന സങ്കല്പനമില്ല എന്നു തെളിയിക്കാൻ പ്രയാസമില്ല. കടന്നുവരുന്ന മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും നായകന്റെ അതേ വ്യക്തിപ്രഭാവമുള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു വ്യക്തിയെയും അയാളുടെ കേന്ദ്രപരിവേഷത്തെയും ചുറ്റിപ്പറ്റിയല്ല സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തപരിചരണം. സ്റ്റണ്ട്, നൃത്തം, കോമാളിക്കളികൾ തുടങ്ങി കണ്ടുമടുത്ത പലതിനെയും ഈ സിനിമയിലെ ഫ്രെയിമുകൾ നിഷേധിക്കുന്നു. സംഭാഷണങ്ങൾ പോലും കാര്യമാത്രപ്രസക്തം. കടുത്ത സ്ത്രീപക്ഷരാഷ്ട്രീയം പുലർത്തുന്ന കഥാതന്തുവാണ് ഈ സിനിമ ചർച്ച ചെയ്തത്. കൊന്നു കളയേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയെ ലിംഗച്ഛേദം നടത്തി ചിലതെല്ലാം അനുഭവിക്കാൻ വിടുന്ന പെൺധീരതയാണ് ഇതിലെ നായിക എന്നു പറയേണ്ടി വരും. ഒരുപാടു കാലമായി മാറ്റമില്ലാതെ വെള്ളിത്തിരയില്‍ നിറഞ്ഞാടുന്ന നായക ശരീരം ചേതിച്ചു കളയുക എന്ന ചെലാകര്‍മ്മതില്‍ സ്ഥാനപ്പെട്ട പുതു പെണ്‍ശരീരവും ബോധവും ഒക്കെ കൂടിയാണ് ടെസ്സ .കെ .എബ്രഹാം എന്ന സ്ത്രീ കഥാപാത്രത്തെ നിര്‍മ്മിച്ചത്‌ .

. വ്യത്യസ്തമായ, പുതുമയുള്ള കാഴ്ചകൾ വെള്ളിത്തിരയിൽ ഇല്ലാതായതുകൂടിയായിരുന്നു മലയാള

സിനിമാപ്രതിസന്ധികളിലൊന്ന്. ഗതാനുഗതികമായി കാലങ്ങളോളം തുടർന്ന സിനിമാപരിചരണരീതി പ്രേക്ഷകനെ പ്രതീക്ഷിക്കാനൊന്നുമില്ലാത്തവനാക്കി. ആഗോളീക 

രണംസാങ്കേതികതയിലും സാമ്പത്തികതയിലും മാത്രമല്ല സംഭവിച്ചത്. ഒരു സാംസ്കാരികവിവക്ഷ എന്ന നിലയിൽ ജീവിതാനുഭവങ്ങളിലും മനോഭാവങ്ങളിലും നവഭാവുകത്വമായിത്തന്നെ അതു കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. വിശിഷ്യാ പുതുതലമുറയുടെ അനുഭവപരിസരങ്ങളെ അത് പുതുക്കിപ്പണിയുന്നു. സാഹിത്യം, ചിത്രകല, തുടങ്ങിയ സർഗ്ഗാവിഷ്കാരങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമായും ഈ ‘ഗ്ലോബൽ ഫേസ്’ സ്ഥാനപ്പെടേണ്ടതുതന്നെ. പ്രണയം, സൌഹൃദം, പ്രൊഫഷണൽ ഇടങ്ങൾ, സ്ത്രീജീവിതം, സഹജീവനം, നഗരാനുഭവങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വസ്തുക്കൾക്ക് നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച ഗ്ലോബൽഫേസ് ഒരുക്കിയ തുറസ്സുകളും സാധ്യതകളും അപകടങ്ങളുമൊക്കെ ഗൌരവപൂർവ്വം സിനിമയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിട്ട് അധികം നാളായില്ല. മുമ്പ് മലയാള സിനിമയിൽ പേര് കേൾപ്പിക്കാത്ത സംവിധായകരും എഴുത്തുകാരും പുതിയ നടന്മാരെയും നടികളെയും ഉപയോഗിച്ചാണ് സിനിമക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ഗ്ലോബൽഫേസ് നി‍ർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ സിനിമകളുടെ കാഴ്ചക്കാരും ഭൂരിഭാഗം വരുന്ന പുതുതലമുറയാണ്. ചാപ്പാക്കുരിശ് (സമീർ താഹിർ), ട്രാഫിക് (രാജേഷ് പിള്ള) സാൾട്ട് ആന്റ് പെപ്പർ (ആഷിക് അബു) ഈ അടുത്ത കാലത്ത് (അരുൺകുമാർ‍ അരവിന്ദ്) തുടങ്ങിയവയാണ് ഈ പുതുനിരസിനിമകൾ. ഫഹദ് ഫാസിൽ, റീമ കല്ലിങ്ങൽ, ആസിഫലി തുടങ്ങിയ പുതുനടന്മാ‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ കടന്നുവരുന്ന ഗ്ലോബൽഫേസ് സമർത്ഥമായി ചൂഷണം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് നവസിനിമാവക്താക്കൾ ഇത് സാധിക്കുന്നത്. പ്രമേയപരമായി മാത്രമല്ല സൌന്ദര്യാത്മകവും സാങ്കേതികവുമൊക്കെയായ ഘടകങ്ങളിലും നവപരീക്ഷണങ്ങളാൽ ഇത്തരം സിനിമകൾ സ്ഥാനപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. താരസിനിമകളുടെ പത്തിലൊന്ന് ചെലവുപോലുമില്ലാതെ പുറത്തിറങ്ങുന്നു എന്ന കാര്യം കൂടി കാണാതിരുന്നു കൂടാ. താരനെഗളിപ്പുകളുടെ ബഹളങ്ങളും വൻ യൂണിറ്റുകളുമൊന്നുമില്ലാതെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഇത്തരം സിനിമകളിലെ ഫ്രെയിമുകളും ഷോട്ടുകളുമെല്ലാം അനന്യമാംവിധം പുതുമയുള്ളതാണ്.

നിസാർ ഖബ്ബാനി - മറ്റൊരു പുരുഷനെ... | പരിഭാഷ

നിസാർ ഖബ്ബാനി - മറ്റൊരു പുരുഷനെ... | പരിഭാഷ

ഒരു ഗോവൻ ഫെനി ജീവിതം അഥവാ 42-ാമത് അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവം

ഗോവയിൽ വിഖ്യാതപ്പെട്ട സിനിമകളൊന്നും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകൾ കഴിഞ്ഞതിനുശേഷമാണ് എത്തിയത്. രണ്ടു ദിവസം മുമ്പെ കേരളത്തിലേക്കു തന്നെ തിരികെയെത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. എന്റെ കൂടെ ചേക്കേറിയ മൂന്നു സിനിമകളെ സംബന്ധിച്ച ആലോചനകളാണ് ഈ പോസ്റ്റിന്റെ ലക്ഷ്യം.മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക ലോകത്തെ സംഘർഷങ്ങൾ ഉൾച്ചേർന്ന റെഡ് സ്കൈ, ബോൺസായി, ഇറാൻ സിനിമയുടെ നീട്ടിവെക്കൽ സാധ്യമാക്കിയ ‘ഗോൾചെറാ’ എന്നിവയായിരുന്നു അവ.

(Redsky-2011/105mins/Greek, Bonsai-2011/95min/Spanish-Golchehreh-2011/108/min/Farsi) ലെയായുർഗ് , ക്വസ്റ്റ്യൻജിമ്നസ്, വാഹിദ് ഹുസ്സെൻ എന്നിവരാണ് യഥാക്രമം ഈ സിനിമകളുടെ സംവിധായകർ.

റെഡ്സ്കൈ രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിലുള്ള ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരമാണ്. ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ചേക്കേറി സൗഹൃദവും ജീവിതവും കരുപ്പിടിപ്പിക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത മനോഭാവക്കാരായ രണ്ടു പേർ. അവരുടെ സൗഹൃദത്തിനിടയിലേക്ക് ഒരു ജർമ്മൻ പെൺകുട്ടി പ്രവേശിക്കുന്നതിനെ തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന സംഘർഷങ്ങൾ. അത് ശാരീരികം മാത്രമല്ല, ആന്തരികവും മാനസികവും കൂടിയാണ്. അത് ഏറ്റവും സൗന്ദര്യാത്മകമായി പകർത്താൻ അപാരമായ ഇന്റലക്ച്വൽ കരവിരുതുള്ള സംവിധായകനെ സാധിക്കൂ. ഈ സിനിമയുടെ സംവിധായകനു നൽകണം അങ്ങനെയൊരു പട്ടമുണ്ടെങ്കിൽ. രണ്ടു പുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ പെട്ടു പോകുന്ന പെൺകുട്ടി പ്രണയെന്താണെന്ന് നമ്മെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു പകരം വെക്കാൻ, തുടർച്ചയാവാൻ വിവാഹമോ സെക്സോ ഒന്നും പര്യാപ്തമല്ലെന്ന് പറയാതെ പറയും ഈ സിനിമ. സിനിമയിലെ ‘മാർസ്’ സൂഹൃത്തിനോട് ചോദിക്കുന്നു. “ ഞാൻ നിനക്ക് അവളെ ഷെയർ ചെയ്യണമെന്നാണോ നിന്റെ ആവശ്യം?” പാശ്ചാത്യ – യൂറോപ്യൻ സംസ്കാരം ഷെയർ ചെയ്യുന്നവരുടേതാണെന്നാണല്ലോ നാം ഇപ്പോഴും കുട്ടികളോട് പറയാറുള്ളത്.

‘ബോൺസായ്’ സർഗ്ഗാത്മകതയെ സംബന്ധിച്ച വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്. നായകൻ തന്റെ ഫിക് ഷൻ പുറത്തുവരാൻ വേണ്ടി അനുഭവിക്കുന്ന പേറ്റുനോവ് ഈ സിനിമയിലുണ്ട്. ഗേൾഫ്രണ്ടുമായുള്ള ലൈംഗികതയിലും, ആലോചനകളുടേയും ചിന്തകളുടേയും കൂർമ്മതയിലും തന്റെ സർഗ്ഗസൃഷ്ടിയെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ സാധിക്കാതെ ഓർമ്മകളിലേക്ക്, അതിന്റെ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി സർഗ്ഗാത്മകതയുടെ ആവിഷ്കാരം പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമം. അല്ലെങ്കിലും പ്രണയവും ഗൃഹാതുരതയുമെല്ലാം നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത് അനുഭവങ്ങൾക്കു ശേഷമാണല്ലോ. നമുക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കാലത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ നാം തിരിച്ചറിയില്ല സഞ്ചരിക്കുന്നത് നക്ഷത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ നീലാകാശത്തിനു കീഴെയുള്ള കടൽക്കരയിലൂടെയാണെന്ന്. അക്കാലം കഴിഞ്ഞ് കടൽക്കരയിലൂടെ എത്ര നടന്നാലും ആകാശം നമുക്ക് പഴയ നക്ഷത്രങ്ങളെ പ്രസവിക്കില്ല. ഓരോ പ്രണയകാലവും അങ്ങിനെയാണ്. അനുഭവങ്ങൾ പുന:സൃഷ്ടിക്കാനുള്ളതല്ല. അത് ഗൃഹാതുരമായൊടുങ്ങാനുള്ളതാണ്. ഒരു ചട്ടിയിലെ ബോൺസായി വൃക്ഷം പോലെയാണ് ജീവിതം എന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിച്ച ഈ സിനിമ പൂർണമായത് എന്റെ ഹൃദയത്തിലാണ്.

‘വാഹിദ് ഹുസൈൻ’ എന്ന് അധികമാരും കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത സംവിധായകന്റെ സിനിമ ഗോൽചെരെ സമകാലിക ഇറാൻസിനിമയുടെ നീട്ടിവെക്കലാണ്. ഇറാൻ ജനത പല അർത്ഥത്തിലും സാംസ്കാരിക നിയന്ത്രണ രേഖയ്ക്കകത്ത് കഴിയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. അവരും സിനിമയെടുത്തോ? എന്നതായിരുന്നു ആദ്യകാല ഇറാൻ സിനിമകളോടുള്ള നമ്മുടെ നമ്മുടെ കൗതുകനെങ്കിൽ പേർഷ്യൻ സമ്പന്നതയുടെ സൗന്ദര്യം നമ്മളുടെതിനെക്കാളുമൊക്കെ എത്രയോ ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് പല അർത്ഥത്തിലും നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കളയാൻ പോരുന്നതാണ് ഈ ചിത്രം. തുറന്നുമാത്രമല്ല, മറച്ചുവെച്ചും നമുക്ക് കാര്യം പറയാം. ‘ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ?’ എന്ന് ഇടയ്ക്കു പറഞ്ഞ് കാര്യം പറയാതെ, വാനക്കാരെ ദു:ഖത്തിലാഴ്ത്തി മരിച്ചു പോയ ബഷീറിന്റെ സുഹ്റയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു ഇതിലെ നായകൻ അഷ്റഫ് ഖാൻ. സിനിയും സംഗീതവും സാഹിത്യവും പ്രണയിച്ച ഇതിലെ ഓരോ കഥാപാത്രവും നമ്മുടെ ഹൃദയവുമായാണ് സംവദിക്കുക. താലിബാൻ ഭരണകൂടം ടെലിവിഷനും സിനിയും സാഹിത്യവും നശിപ്പിക്കുന്നതും അതിനെ തുടർന്നുണ്ടാവുന്ന സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ഗോൽചെറ ആവിഷ്കരിച്ചത്. സത്യജിത് റേയുടെ ചെസ്സ് മാസ്റ്ററടക്കമുള്ള ലോക ക്ലാസിക് സിനിമകൾ താലിബാൻ മനോഭാവത്തിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ‘വൻമതിൽ’ പണിയുന്ന അഷ്റഫ്ഖാനും സുഹൃത്തുക്കളും കാഴ്ചയുടെ ഹൃദയത്തെ തന്നെയല്ലേ ആവിഷ്കരിച്ചത്? ഏത് താലിബാനാണ് മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയാവിഷ്കാരങ്ങൾ ബോംബിട്ട് തകർക്കാനാവുക? ബോംബ്സ്ഫോടനത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട 10 വയസ്സുകാരന്റെ ശവശരീരത്തിനു സമീപം നിന്ന് അഷ്റഫ്ഖാൻ കരയുന്നതിങ്ങനെ ‘ജീവിതത്തിൽ അഞ്ചു നിമിഷം പോലും ആസ്വദിക്കാതെയാണല്ലോ ദൈവമേ ഈ കുട്ടി മരിച്ചുപോയത്.’

ഹൃദയാവിഷ്കാരങ്ങൾ ബോംബിട്ടു തകർക്കുന്നത് ഏതു താലിബാനായാലും ഏതെങ്കിലും അമേരിക്ക വന്ന് അവരെ നിഗ്രഹിക്കട്ടെ എന്നാണ് ഇറാന്റെ ഹൃദയം വെമ്പുന്നതെന്ന് ഈ സിനിമ അവസാനിക്കുന്നു. ഇറാനിൽ സനിമക്ക് ഒരുപാട് നിയന്ത്രണങ്ങളുണ്ട്. ഔട്ട് ഡോർ ഷൂട്ട് അനുവദിക്കില്ല. സ്ത്രീകൾക്ക് കൃത്യമായ ഡ്രസ് കോഡ്, പുരുഷൻ സ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കുന്നതിന് നിയന്ത്രണം. അങ്ങിനെയങ്ങിനെ. ചില അടച്ചു വെക്കലുകൾ കൊണ്ട് തുറസ്സുകളെ ആവിഷ്കരിക്കുന്ന മാന്ത്രിക വിദ്യയാണ് വാഹിദ് ഹുസൈൻ ഇവിടെ പ്രയോഗിച്ചത്. പ്രണയവും രാഷ്ട്രീയവും ബന്ധങ്ങളുമെല്ലാം ഇങ്ങിനെയും ആവിഷ്കരിക്കാമെന്നും അതിന് മാധുര്യമേറുമെന്നുമാണ് ഗോൾചെരെ നമ്മെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നത്.

ഗോവയിൽ ‘സ്നാനപ്പെട്ട്’ തിരിച്ചെത്തി ഇനി ഞാൻ വീട്ടിലേക്കില്ല എന്ന ഭാവത്തിൽ കോഴിക്കോട്ടെ അളകാപുരിയിൽ ചെലവഴിച്ച ഒരു ദിനത്തിനുകൂടി ഈ കുറിപ്പിൽ പ്രസക്തിയുണ്ട്. മലയാളസിനിമയെക്കുറിച്ചുള്ളതായിരുന്നു എന്റെ ആലോചനകൾ മുഴുവൻ. റെഡ് സ്കൈ എന്ന സിനിമയിൽ ഒരു രംഗമുണ്ട്. നായികയുമായുള്ള ആന്തര പ്രശനങ്ങൾക്കിടയിൽ തകർന്നപോവുന്ന സ്റ്റീലിയോസ് എന്ന കഥാപാത്രം തന്റെ വിളവ് വിൽക്കാൻ മാർക്കറ്റിൽ വന്നതാണെന്നൊക്കെ മറന്ന് അവിടെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന കോർസോവ എന്ന ജർമ്മൻ പെൺകുട്ടിയുമായി തർക്കത്തിലേർപ്പെടുന്നു. എത്ര തവണ വിളിച്ചിട്ടും വില്പനയുടെ വിലപേശലുകളിലേക്കെത്താത്തതിനാൽ കിട്ടിയ പണത്തിന് വേലക്കാരൻ അതു വിൽക്കുന്നു. വേലക്കാരനാവശ്യമായ പണം സ്റ്റീലിയോസ് ഒരു കെട്ടെടുത്ത് നല്കുന്നു. മറ്റൊരിടത്ത് സംഘർഷത്തിൽ പെട്ട മാർസിനു നേരെ സുഹൃത്ത് സ്റ്റീലിയോസ് പണക്കെട്ട് വലിച്ചെറിയുന്നുണ്ട്. അത് റോഡിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്നങ്ങനെ പറന്നു കളിക്കുന്നു. മലയാളസിനിമ ഇങ്ങനെയുള്ള രംഗങ്ങൾ ആവിഷ്കരിക്കുക മുദ്രാവാക്യപ്രായമായ ഡയലോഗുകൾ കൊണ്ടാണ്. ‘ബന്ധങ്ങൾക്കു മുമ്പിൽ പണമൊന്നും അവർക്ക് പ്രശ്നമല്ലായിരുന്നു…..’ എന്നൊക്കെ നെടുനീളൻ ഡയലോഗുകൾ താരത്തെക്കൊണ്ട് കൊട്ടിഘോഷിക്കും. ദൃശ്യങ്ങളുടെ ശക്തി പല മലയാള സംവിധായകരും ഇതുവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഒരർത്ഥത്തിൽ വിനയനടക്കമുള്ള പല സംവിധായകരും ‘പണ്ഡിറ്റു’മാരാണ്. അത് ഒരു പണ്ഡിറ്റ് തുറന്നുകാട്ടി എന്നതു മാത്രമാണ് പണ്ഡിറ്റിന്റെ പ്രസക്തി.

ഇന്ന് ബ്യൂട്ടിഫുൾ എന്ന സിനിമ കാണും. അനൂപ് മേനോൻ എന്ന സ്ക്രിപ്റ്റ് റൈറ്ററിൽ എനിക്കു പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. മലായള സിനിമയിലെ ഇന്റലക്ചലാണയാൾ. ‘ബ്യൂട്ടിഫുൾ’ അടുത്ത ബ്ലോഗിൽ വിലയിരുത്തപ്പെടും, തിരുവനന്തപുരം IFFK കഴിഞ്ഞ്.

ഡോക്ടർ എൻ. വി. മുഹമ്മദ് റാഫി

നെല്ലട്ടാം വീട്ടിൽ

നടുവണ്ണൂർ - 673614

ഫോൺ - 9447275854